In plaats van streven naar 'greatness', raadt dit essay aan om te streven naar 'goed genoeg' zijn.
Foto van Eva Jinek

In plaats van de allerbeste kunnen we beter ‘goed genoeg’ zijn, volgens dit essay

Soms lijkt het dat uitblinken het allerbelangrijkste is in het leven. Maar een essay uit The New York Times pleit voor een andere benadering. Lees hier waarom we beter kunnen streven naar precies ‘goed genoeg’.

 

In plaats van streven naar 'greatness', raadt dit essay aan om te streven naar 'goed genoeg' zijn.
In plaats van streven naar 'greatness', raadt dit essay aan om te streven naar 'goed genoeg' zijn. Getty

De aanhangers van de ‘Great Society’ van Lyndon Johnson, de volgers van Ronald Reagan en liefhebbers van ‘Make America Great Again’ van president Trump hebben allen een ding gemeen: ze willen allemaal de grootste en allerbeste zijn. Het verschil zit ‘m alleen in de visie over wat die ‘greatness’ eigenlijk inhoudt. Maar dat het uitblinken in grootsheid een waardig doel is, lijkt een gegeven. The New York Times publiceerde echter een pleidooi voor het ‘goed genoeg’ zijn, want dat levert uiteindelijk veel meer op.

Goed genoeg

Er zijn veel stromingen die tegen het streven naar grootsheid ingaan, zoals het Boeddhisme, de Romantiek en de Psychoanalyse. In die stromingen staat iets anders centraal, namelijk: ‘het goed genoeg zijn’. Deze term komt uit een boek van D.W. Winnicott, een belangrijk figuur in de wereld van de psychoanalyse.

In zijn boek ‘Playing and Reality’ schrijft Winnicott bijvoorbeeld over ‘the good-enough mother’. ‘Goed genoeg’ zijn betekent volgens hem niet dat je als moeder nét aan voldoende of gemiddeld bent. Het betekent dat je tenminste één taak goed vervult, namelijk: ervoor zorgen dat je kind zich geliefd voelt en klaar is om met de moeilijkheden en frustraties van het leven om te gaan. Om goed genoeg te kunnen zijn, moet je kunnen accepteren dat de wereld ook goed genoeg is, ondanks al het leed en onrecht.  

Door te kijken naar deze stromingen kunnen we een goed beeld krijgen van hoe zo'n wereld, die precies ‘goed genoeg’ is, eruit zou kunnen zien. Zo heeft het boeddhisme bijvoorbeeld kritiek op het idee dat sommige mensen een leven moeten leiden dat volledig in het teken staat van dienstbaarheid tegenover anderen. Alleen maar om het succes en de grootsheid van anderen te waarborgen.

In plaats daarvan biedt de stroming het idee van het 'middenpad'. Een leven dat niet overdreven materialistisch is, maar ook niet volledig sober is of in het teken staat van algehele onthouding. Sommige boeddhistische denkers, zoals de 6e-eeuwse Perzisch-Chinese monnik Jizang, beweren zelfs dat dit ‘middenleven’, oftewel dit ‘goed genoeg leven’, het geboorterecht is van alles in onze natuur. In deze radicale visie is het niet onze taak om de perfecte menselijke samenleving te maken, maar eerder om een wereld te creëren waarin ieder van ons over voldoende (maar nooit té veel) middelen beschikt om te dealen met het onvermijdelijke leed in de wereld.

Glimlachen

Wanneer we het ‘gewone’ of ‘alledaagse’ kunnen omarmen, is de kans groot dat we geluk vinden. Terwijl die pure vorm van geluk ondenkbaar zou zijn wanneer we alleen zouden streven naar ‘greatness’.

Maar simpelweg ‘goed genoeg’ zijn is lang niet altijd makkelijk. Het vergt een enorme hoeveelheid werk om te glimlachen als er een gigantische rij staat bij de kassa in de supermarkt. Of om aardig te blijven voor vrienden of familie terwijl zij hun frustratie uiten. En volgens The New York Times valt het uiteindelijk nog te bezien of het ons lukt om een goede relatie met elkaar op te bouwen zonder dat individuen of naties streven naar macht en grootsheid. Om op die manier een samenleving te creëren die voor iedereen goed genoeg is. 

Uiteindelijk zouden we volgens het essay moeten inzien dat iedere vorm van leven op aarde zijn eigen pad bewandelt op weg naar het ‘goed genoeg zijn’. Een goede relatie met het leven creëer je niet door altijd maar op zoek te zijn naar greatness. Het gebeurt juist als je accepteert dat ‘goed genoeg’ zijn ook oké is.

20 februari 2019 14:30
Bron: 
The New York Times