door Kawin Harasai. Foto:Unsplash
Foto van Eva Jinek

Hoe onbaatzuchtig zijn activistische reclames eigenlijk?

Van Starbucks die zich voorneemt om 10.000 immigranten aan te nemen als werknemer tot Budweiser die in haar nieuwste reclame laat zien dat één van hun oprichters een immigrant was. Politieke statements door grote bedrijven zijn hip. Maar hoe onbaatzuchtig is dat eigenlijk?

door Kawin Harasai. Foto:Unsplash
door Kawin Harasai. Foto:Unsplash

Activisme als accessoire

Het kan je bijna niet ontgaan zijn. Tijdens de Super Bowl stikte het van de politieke statements in de reclamespotjes: Audi was plots feministisch, Airbnb sprak zich uit tegen het inreisverbod van Trump en Coca-Cola gaf een lofzang over diversiteit. Stuk voor stuk prachtige reclames met belangrijke boodschappen, daarom schreven we er ook een stuk over.

Maar hoe prachtig die boodschappen ook zijn, we moeten kritisch blijven, betoogt Alex Hunter in the Guardian. Want anno 2017 is activisme de nieuwste mode en het politiek statement een geliefd accessoire. En dat weten grote bedrijven donders goed.

Aan het eind van de dag helpen bedrijven alleen vluchtelingen om meer cappuccino's te verkopen

Alex Hunter

Als het maar verkoopt

Wat volledig onbaatzuchtig is dit niet, aldus Hunter. “Bedrijven vallen over elkaar heen om met grote gebaren en flinke donaties wat goeds te doen voor de wereld. Geweldig natuurlijk, maar er zit een addertje onder het gras: ze doen alleen maar iets goeds als ze er heel zeker van zijn dat hun klanten het zien.” En dit is ingewikkeld, geeft Hunter zelf ook toe. Want er wordt wel degelijk een goed voorbeeld gegeven en veel geld gedoneerd aan goede doelen die het echt kunnen gebruiken. Maar aan het eind van de dag “helpen ze alleen vluchtelingen om meer cappuccino's te verkopen.”

Activisme is hard werken

Het is ook een generatie-ding, schrijft Hunter. Millennials zijn tegenwoordig trots op hun activistische inborst, maar écht activistisch zijn, vergt best veel werk. En daar spelen deze bedrijven slim op in. Hunter: “Deze bedrijven geven mensen de mogelijkheid om zich goed over zichzelf te voelen, zonder dat ze daar persoonlijk iets voor op hoeven te offeren.” En daar heeft hij een punt, het is natuurlijk niet echt een straf om op een regenachtige dag een caramel latte frappuccino bij de Starbucks te kopen, of om de blits te maken met je gay friendly Hema-shirt. Maar behalve een kleine bijdrage, doe je zelf niet iets wezenlijks voor de rechten van vluchtelingen of de LHBT-gemeenschap.

Zorg dat je eigen activisme meer is dan slechts een holle facade

Leve de sceptici!

Tijd om iets sceptischer te worden dus! Het is geweldig dat deze bedrijven zich in willen zetten, maar als het puntje bij paaltje komt zal financieel belang altijd zwaarder wegen dat goeddoenerij. Wat kunnen wij hieraan doen? Spreek bedrijven aan, controleer of ze ook daadwerkelijk geld doneren aan goede doelen en zorg ervoor dat je eigen activisme meer is dan slechts een holle facade.