Foto: Getty Images
Foto van Eva Jinek

We shoppen ons rot, dit gebeurt er als je stopt

Deze journalist van The New York Times nam zich voor één jaar niet te shoppen. En wat bleek? Het bracht haar meer geluk dan een berg leuke spullen.

Foto: Getty Images
Foto: Getty Images

Oké, tijd om eerlijk te zijn. Je stapt een drogisterij binnen voor wattenstaafjes en shampoo, maar komt naar buiten met een tas vol producten waarvan je niet wist dat je ze nodig had, maar gewoon niet kon laten liggen.

Felgekleurde sponsjes waarmee je je make-up perfect kan blenden? Moet je hebben. Een pastelkleurig bokkenpootje om je nagelriemen naar achter te duwen? Heb je gewoon nodig. En een handcrème met kamillegeur voor poezelige pootjes? Come to mamma! Herkenbaar?

Ik moet het hebben

Zo’n kooproes sluipt erin, en veel van ons vinden het zo heerlijk dat we er helemaal in opgaan. Ja, wij ook. Maar het gebeurt niet zelden dat we de aankopen één keer gebruiken en daarna wegmoffelen in een steeds verder uitpuilende la.

Screenshot Clueless
Screenshot Clueless

Shoppen tegen de angst

New York Times-journalist Ann Patchett leed aan dezelfde kwaal. En gebruikte vaak deze fijne kooproes om zichzelf wat beter te voelen als ze even niet lekker in haar vel zat, bijvoorbeeld op de momenten dat ze zich onrustig voelde. Ze had een simpele remedie tegen dat knagende gevoel: hersenloos scrollen door webshops. “Ik verdoofde mijn angst met foto’s van schoenen, kleding, tassen en sieraden. Ik probeerde mezelf af te leiden, maar ik voelde me alleen maar slechter,” schrijft de journalist in dit artikel in The New York Times.

Al snel de mist in

Ze besloot om drastische maatregelen te nemen: ze zou een jaar lang geen kleding meer kopen. Klinkt ambitieus? Klopt, en al snel ging ze de mist in. In de eerste week van haar koopvrije jaar kocht ze namelijk een draagbare speaker. Ann Patchett: “Toen ik thuiskwam voelde ik me belachelijk. Geldt een koopvrij jaar ook niet voor electronica?”

Dit waren de spelregels

Om de spelregels duidelijk te maken voor haarzelf, stelde ze een lijst om met dingen die ze wel en niet mocht kopen. Dat betekende: geen kleren en geen electronica. Wel alles wat in de supermarkt te koop is (dus ook bloemen). Shampoo, batterijen en printinkt was wel toegestaan, mits haar voorraad op was. Vliegtickets en uit eten gaan mocht ook. En boeken, want als schrijver kon ze niet zonder.

Hoe zit het dan met cadeautjes?

Cadeautjes bleken een moeilijke kwestie te zijn. Want hoe voorkom je dat je niet al je koopdrift, die je het hele jaar onderdrukt, botviert in presentjes voor anderen? Daarom besloot ze als cadeautjes boeken te geven (deze mocht ze immers wel kopen) of leuke ervaringen. Hoppa, klaar!

Nu de regels duidelijk waren, kon ze beginnen. En waar het in het begin heel moeilijk was, werd haar na een paar maanden iets duidelijk. Stoppen met shoppen heeft belachelijk veel voordelen.

Foto: Getty Images
Foto: Getty Images

1. Je hebt meer dan je denkt

Ten eerste merkte hoe vreselijk veel spullen ze al had. Patchett: “Na een maand was mijn lipbalsem op. Voordat ik naar de winkel ging om nieuwe te kopen, besloot ik eens goed mijn huis te doorzoeken. Ik vond vijf lipbalsems, maar ook een gigantische voorraad flossdraad, lotions, haarproducten en gezichtscreme die ik niet meer gebruikte.  Maar ze werken prima!”

2. Het scheelt zeeën van tijd

Ook ontdekte ze hoeveel tijd je eigenlijk bespaart als je niet meer winkelt. Patchett: “Ik zou Tom Hanks gaan interviewen voor een publiek van 1,700 mensen. Normaal gesproken had ik twee dagen van mijn leven besteed aan het vinden van de perfecte jurk voor deze gelegenheid. Nu besefte ik me dat noch Tom Hanks, noch het publiek ooit één van de vele jurken uit mijn kast had gezien. Ik koos er eentje die ik gepast vond voor de situatie en voilà: klaar.”

3. De belangrijkste les

Maar de allerbelangrijkste les van dit experiment kwam aan het eind van haar koopvrije jaar. Ze besefte zich dat haar constante koophonger zorgde voor een waas voor haar ogen. Ze wilde altijd maar meer en meer, en zag daardoor niet hoeveel ze eigenlijk al had.

Of zoals de journalist het zelf zegt: “De dingen die we kopen zijn net als een dikke laag Vaseline op een glazen raam: we zien nog wel de vormen door het raam heen en het verschil tussen licht en donker, maar door onze constante honger naar meer, missen we de details van het leven.”

Haar conclusie: zodra je stopt met dit rücksichtslos consumeren, besef je wat echt belangrijk is. En dat zijn vaak niet materiele zaken. Zodra je ophoudt met bedenken wat je allemaal nog méér wil hebben, word je gelukkiger met wat je al hebt. En besef je bovendien dat anderen het vaak niet eens zo goed hebben als jij.

Noodzaak of hebzucht?

De volgende keer dat wij in de Etos staan, en op het punt staan weer ons hele mandje vol te laden, gaan wij onszelf in ieder geval even afvragen of onze koopdrang noodzaak is of hebzucht. En jij?

Mocht je benieuwd zijn naar het hele artikel van Patchett, je kan het lezen via de link hieronder.

15 december 2017 17:30
Bron: 
The New York Times