hersenbeschadiging
Foto van Eva Jinek

Anouk heeft een ernstige hersenbeschadiging: facebook is mijn geheugen

500.000 mensen in Nederland hebben last van een hersenaandoening. Omdat dat meestal niet aan de buitenkant te zien is, leidt het tot veel onbegrip. De hersenstichting wil hersenaandoeningen ‘zichtbaar’ en daarmee bespreekbaar maken.

Anouk Kamp is ambassadeur van de hersenstichting. Een prachtig goedverzorgde vrouw, pittig, humoristische, aanwezig. Niks mis mee, zou je denken. Maar schijn bedriegt. Anouk kreeg op haar 28ste een hersenbloeding. Zonder dat ze het wist, had ze altijd al een knoop in haar hoofd, een vergroeiing in haar bloedvaten. Met die kwaal kon ze studeren, haar werk als artsenbezoeker goed doen en zelfs werken als stewardess. Pas toen er, na een periode van ondraaglijke hoofdpijnen, een scan van haar hoofd werd gemaakt zagen ze het euvel in haar hoofd. Die knoop werd operatief verwijderd. Het gevolg was dat Anouk ineens geen kortetermijngeheugen meer had. “Ik ben gedesoriënteerd in tijd plaats en ruimte. Ik leef echt in het hier en nu. Ik weet echt niet welke dag het is en hoe laat het is” Het is een blijvende beschadiging. Anouk speelt in een tenniscompetitie, maar weet absoluut niet tegen wie ze gespeeld heeft die dag en of ze gewonnen of verloren heeft. Ze rijdt auto, maar dan alleen erg korte afstanden met een navigatiesysteem. Laatste reed zij met haar auto een trap af, dat probeert ze natuurlijk te voorkomen.

 

Elke dag begint voor haar gewoon alles op nieuw. Dat is heel erg bizar als je al 20 jaar bij elkaar bent.

Zino, man van Anouk

Voor Anouk is Facebook nog belangrijker dan voor de gemiddelde mens, de timeline is iets waar zij haar geheugen in kan ankeren.

Haar man Zino zegt dat hij in eerste instantie viel voor haar charme en uiterlijk. Toen kwamen de gebreken. Wat vooral moeilijk is voor Zino, is dat Anouk enorme moodswings heeft. “Ze kan erg explosief reageren, daar schrok ik in het begin wel van.” Anouk heeft geen controle over die uitbarstingen, ze voelt zich daarna dan ook erg belabberd.  Ook vindt Zino het verdrietig dat Anouk en hij geen echte geschiedenis opbouwen. “Elke dag begint voor haar gewoon alles op nieuw. Dat is heel erg bizar als je al 20 jaar bij elkaar bent.” Gelukkig volgt Anouk al 20 jaar therapie. Dat helpt een stuk. “Ik schaam dan minder voor mijn heftige uitbarstingen.”