Bot zijn is soms niet zo erg
Foto van Eva Jinek

Waarom deze moeder haar dochters leert om bot te zijn

Heb jij van je ouders geleerd dat je altijd beleefd moet blijven? Nou, deze moeder leert haar dochters précies het tegenovergestelde. Want lekker bot te zijn heeft zo zijn voordelen.

Nou, daar kan best een glimlachje vanaf! Ben je je tong verloren? Veel vrouwen zullen dit soort opmerkingen bekend in de oren klinken. Vrij irritant, want je kan heus wel zelf bepalen hoe je kijkt of wat je zegt. Toch blijken sommige mannen te denken dat een glimlach terugkrijgen van een vrouw een mensenrecht is. Ook als ze totaal niet zit te wachten op je opmerkingen.

In The Cut schrijft journalist Danielle Lazarin hoe dit fenomeen niet alleen haar, maar ook haar dochters overkwam.

Bot zijn is soms niet zo erg
Bot zijn is soms niet zo ergUnsplash

Niet met vreemden praten

Lazarin liep met haar dochters van vier en zeven jaar oud over straat in New York, toen een oudere man de meisjes aansprak. Ze keken hem aan, maar zeiden niets. Toen de man vroeg waarom ze niks zeiden, glimlachte Lazarin en vertelde ze dat haar dochters wat verlegen waren.

“Maar ik ben een aardige oude man,” antwoordde hij. Lazarin raakte geïrriteerd en zei: “Ik heb mijn dochters geleerd om niet met vreemden te praten, dus het maakt niet uit of je aardig bent.”

Het incident zat Lazarin niet lekker. Toen ze verder liepen begon ze steeds bozer te worden. Waarom had ze zich eigenlijk verontschuldigd voor haar dochters en gezegd dat ze verlegen zijn? Dat was helemaal niet nodig!

Twee meisjes lopen hand in hand
Je mag best weglopen als je geen zin hebt in een ongevraagd gesprekUnsplash

Als haar dochters niet met een vreemde wilden praten, dan hadden ze het volste recht om dat te doen. Door niet te reageren deden ze eigenlijk al preciés wat ze moesten doen in een dergelijke situatie. Dat was het moment dat Lazarin besloot: ik ga mijn dochters leren dat bot zijn helemaal oké is.

Snauwen kan best

Lazarin wil haar dochters leren dat het prima is om mensen te negeren die denken recht te hebben op hun tijd en aandacht. “Maar ik wil ze ook leren dat het soms oké is om terug te snauwen,” zegt ze. “Ik zal ze vertellen wat ik deed als tiener: ik stak mijn middelvinger op en als er weer eens een man breeduit zat in de trein drukte ik gewoon keihard terug. Mijn dochters moeten weten dat alleen zij zeggenschap hebben over hun eigen lijf, tijd en ruimte.”  

Wat mensen ervan denken, maakt haar niets uit. “Waarschijnlijk zullen mensen ons bot vinden, maar mijn dochters moeten leren dat het soms beter is om onbeleefd te zijn. Om niet toe te geven, om niet in angst te leven.”  

Het gaat ooit gebeuren

Toch weet ze dat het onvermijdelijk is dat haar dochters ooit een keer rotopmerkingen naar hun hoofd geslingerd gaan krijgen. Maar op zijn minst hebben ze dan het zelfvertrouwen om daar mee om te gaan. En dat vinden wij helemaal niet zo’n gek idee.

Want hoewel je het liefst tegen iedereen zo beleefd mogelijk bent, is het ook niet erg om iemand die jouw ruimte niet respecteert dat eens even duidelijk te zeggen. En tja, dan mag je best een beetje bot zijn.

Bron: 
The Cut