Emma Watson. Foto: ANP
Foto van Eva Jinek

Belle op haar best

In de nieuwe versie van Belle en het Beest kreeg Belle een make-over. Maar in plaats van een nieuwe jurk kreeg ze iets veel belangrijkers: empowerment!

Emma Watson. Foto: ANP
Emma Watson. Foto: ANP

In Nederland draait hij vanaf 29 maart, maar in de VS is hij al te zien: de nieuwste versie van de Beauty and the Beast (met Emma Watson als Belle). The Huffington Post-journalist Emma Gray ging er heen en werd er heel blij van. Niet vanwege de jurken en liedjes, maar omdat Belle nog nooit eerder zó zelfstandig was.

Iedereen wilde Belle zijn

Voor iedereen die in de jaren tachtig en negentig is opgegroeid, was Belle waarschijnlijk al de meest inspirerende Disneyprinses (naast Mulan dan, want die redde in haar eentje China en dat is ook best cool). Zo moeilijk is dat eigenlijk ook niet. Ze deed simpelweg meer dan alleen zich omkleden om naar een bal te gaan (Assepoester), sliep niet voor het grootste deel van de tijd (Doornroosje) en leverde niet haar stem in om dichter bij een man te komen (De Kleine Zeemeermin).

Feministischer dan ooit

Belle was anders. We kennen haar als leesgek die niks moet hebben van de knapste (en helaas ook domste) man uit het dorp en droomt van reizen en de wereld zien. Dat is in de nieuwe versie van het sprookje zo gebleven, maar de makers zijn nog verder gegaan dan dat. Ze deden deze vijf aanpassingen aan het verhaal en daarmee zetten ze Belle op haar best neer.

#1. Van leesgek naar lerares

In de tekenfilm uit 1991 huppelt Belle haar dorp door met haar neus in haar lievelingsboek. In de versie die nu uit is, heeft ze dezelfde passie voor boeken én leert ze ook andere meiden lezen.

#2. Belle als uitvinder

Om nog eens te benadrukken dat Belle’s intellect - en niet zoals haar naam doet vermoeden haar mooie gezicht - haar grootste troef is, is Belle in deze nieuwe versie een uitvinder. Ze doet de was met een machine die ze zelf heeft ontworpen. Iets wat verdacht veel lijkt op een voorloper van onze wasmachine.

#3. Recht door zee

De 2017-Belle is ook op romantisch gebied een stuk zelfverzekerder. Ze wijst Gaston - de hunk van het dorp - duidelijker af dan ze deed als tekenfilmfiguur. Hoe? Simpel: ze vertelt hem dat ze elkaar nooit gelukkig zouden kunnen maken. Duidelijke taal, lijkt ons.

#4. Belle geeft nooit op

Belle is niet het type dat zich zomaar neerlegt bij een rotsituatie. Zoals - we noemen maar iets - voor altijd gevangen zitten in het kasteel van het Beest. Wanneer ze haar vader’s plaats als gevangene inneemt, zweert ze dat ze zal ontsnappen. In de film wordt haar vastberadenheid nog duidelijker, doordat Belle diezelfde avond nog een lange sliert maakt van jurken die ze wil gaan gebruiken om te ontsnappen uit het kasteel. Inventief en vastberaden, we love it!

#5. Het Beest doet meer zijn best

De film van dit jaar biedt ook een betere verklaring voor het feit dat Belle en het Beest verliefd op elkaar worden. Want dat was altijd een beetje.. nou ja vreemd. In de tekenfilm zie je dat het Beest het leven redt van Belle, dat ze een paar sneeuwballen gooien en samen een boek lezen. Best leuk hoor, maar of dat genoeg is om dolverliefd te worden? In de 2017-versie bespreken ze samen Shakespeare en King Arthur, reizen ze kort naar Parijs met hulp van een betoverd sprookjesboek en komen ze meer te weten over de moeder van Belle, iets wat in de tekenfilm altijd een raadsel blijft. Dat lijkt er meer op.

Met een paar kleine aanpassingen werd deze boekenwurm een daadwerkelijk feministisch voorbeeld. Wij gaan kijken!

Bron: 
The Huffington Post