Meesh LA
Foto van Eva Jinek

De drie gebreken van je bezorgde maaltijd

Online eten bestellen is booming business. De populariteit lijkt de kroon op onze kapitalistische samenleving. Toch staat de groeiende trend ook symbool voor een paar flinke tekortkomingen van de maatschappij. The Atlantic laat zien wat de schaduwzijde is.

Meesh LA
Meesh LAYoutube

In een artikel op de Amerikaanse website worden bezorgdiensten en hun impact in de VS onder de loep genomen. Deze markt is in korte tijd in een stroomversnelling terecht gekomen. Ja, de VS is nog altijd het land van de fastfoodketens op (bijna) elke straathoek, maar de bezorgdiensten maken momenteel de hardste groei door. En voorlopig blijft dit nog wel even zo, schrijft The Atlantic. In Amerika staan gemak en snelheid immers bovenaan het eisenlijstje van consumenten, zeker als het om eten gaat. 

Ook in Nederland mogen we gerust spreken van een trend, hier is maaltijdbezorging net zo populair. Uit cijfers van het Food Service Instituut bleek dat Nederlanders in 2018 in totaal 1,7 miljard euro gespendeerd hadden aan bezorgmaaltijden. Dat is een groei van 13,4 procent met het jaar ervoor. Juistem, dat is heel fors!

Achter deze groei gaan megadeals schuil van miljoenenbedrijven. Een teken van een goedlopende economie en een stijgende levensstandaard. Toch kleeft er volgens The Atlantic ook een schaduwzijde aan deze Westerse bestel-drift. En daarmee symboliseert de bestelmaaltijd veel meer dan luxe alleen. 

Afval
AfvalGetty Images

1. De afvalberg

Zo is er het duurzaamheidsoogpunt: al die bezorgmaaltijden veroorzaken bergen afval. Van plastic verpakkingen en bestek tot kartonnen dozen en papieren tasjes, een groei in bezorgmaaltijden betekent ook meer troep. Je favoriete bestel-burrito’s, pizza en roti gaan dus helaas gepaard met een hoop verspilling. Hoewel bedrijven gebruik maken van fietskoeriers, een ‘schone’ keuze, heeft maaltijdbezorging wel degelijk een negatieve impact op het milieu. 

Fietskoerier
FietskoerierGetty Images

2. Kapitalisme

Daarnaast weerspiegelen bezorgmaaltijden ook het kapitalistische karakter van de maatschappij. Ja, bedrijven profiteren van het succes, maar wie gaat er met de buit vandoor? Vaak zijn het niet de maaltijdbezorgers, die onderaan de bedrijfsladder staan. Denk maar aan de Deliveroo-bezorgers die vorig jaar een rechtszaak aanspanden tegen hun werkgever. De koeriers voelden zich benadeeld door de bezorg-magnaat. Bovendien vindt vakbond FNV dat koeriers veel te weinig verdienen en dus financieel worden ‘uitgeknepen’. Ook bleek uit een recent artikel van de New York Times dat bij de Amerikaanse maaltijdbezorger DoorDash de fooi direct naar het bedrijf gaat in plaats van de koeriers. 

Bureaumaaltijd
BureaumaaltijdGetty Images

3. Tijdgeest

Verder is de voedseltrend ook een spiegel van de huidige tijdgeest. We hebben het steeds drukker, naarmate het internet de grenzen tussen werk en privé verder vervaagt. In de luttele uren vrije tijd, kiezen we vaker voor gemak en snelheid, zoals in de vorm van een makkelijke maaltijd. Ja, we willen dus een vers avondmaal, maar niet als het ten koste gaat van onze (kostbare) tijdsbesteding. 

We werken liever langer door met een salade achter de laptop, of we ploffen na het werk neer om wat uurtjes te streamen onder het genot van een pizza. Hoewel eten en drinken een eerste levensbehoefte is, is het gereduceerd tot een noodzakelijke en praktische handeling. Volgens The Atlantic legt deze gang van zaken hiermee duidelijk onze tijdgeest bloot: we werken niet meer om te leven, maar leven om te werken. En dat is heel erg zonde.  

Het is maar de vraag wat de groei van bezorgdiensten nou werkelijk symboliseert: is het een teken van luxe of juist één van armoede? De waarheid ligt in het midden. De platforms beantwoorden de zucht naar snelle bevrediging, maar houden daarmee ook de werkdrift van de mens in stand, ongeacht de berg rommel die daarmee gepaard gaat. Is dat nou verrijking? Bezorgmaaltijden gaan er misschien in als zoete koek, toch zorgen ze ook voor een bittere nasmaak.    

Bron: 
The Atlantic