Marijn Poeschmann
Foto van Eva Jinek

Online een mannenbolwerk? Onzin, vindt YouTube-baas Marijn Poeschmann

Ze is manager van YouTube Benelux, heeft een cv waar je u tegen zegt én zat met Eva Jinek op de middelbare school. We spraken Marijn Poeschmann (38) over de toekomst van online video’s en hoe het is om als vrouw in een mannenwereld te werken.

Marijn Poeschmann
Marijn Poeschmann woont en werkt sinds 2016 in London als partnership manager bij YouTube Nederland.Veerle Weustink

Tekst: Veerle Weustink en Anoek Hofkens

“De online wereld een mannenbolwerk? Welnee, het stikt bij YouTube van de vrouwen,” verkondigt Marijn halverwege ons gesprek. En zij kan het weten, ze is namelijk zelf zo’n online topvrouw. Deze 38-jarige is partnership manager bij YouTube Nederland.

Een drukke baan, waarvoor ze sinds 2016 in Londen woont en werkt. Daar zit namelijk het Europese hoofdkantoor van YouTube - onderdeel van Google. Voor Marijn is het één groot avontuur. “Ik dacht: waarom zou ik het níét doen? Ik heb geen relatie, huisdier of kinderen. Niets houdt me tegen!”

Van die drukke baan merk je weinig als je haar spreekt. Zodra Marijn binnenstapt, brengt ze rust met zich mee. Niet wat we hadden verwacht, om heel eerlijk te zijn. Eva Jinek had ons namelijk verteld dat Marijn roze haar heeft - en tja, dat schept nou eenmaal bepaalde verwachtingen. Van het vermeende roze haar is echter slechts een zweem te bekennen. “Mijn roze kleurspoeling was op,” grapt ze als we ernaar vragen.


Zo kennen Eva en Marijn elkaar

Marijn en Eva zijn verre van onbekenden voor elkaar. De laatste twee jaar van de middelbare school zaten ze bij elkaar in de klas en werden ze vriendinnen. “Je zag toen al dat Eva een bijzonder meisje was,” vertelt Marijn. “Ze was slim, creatief, grappig en liep nooit met de massa mee. Soms had ik wel het gevoel dat ze voor spek en bonen in de klas zat.”

Als we Eva vragen naar Marijn, krijgen we vergelijkbare superlatieven te horen. “Marijn is niet iemand die hoog van de toren blaast, maar ze is zo’n originele denker. Hoewel zij heel rustig is - en ik juist uitbundig - gingen we alle twee graag tegen de stroom in. Ze is altijd op zoek naar het alternatieve pad, en alles behalve een meeloper. Dat is denk ik de reden dat we het zo goed met elkaar konden vinden.”

Elke creatieveling met een camera kan online een publiek krijgen, prachtig!

Marijn Poeschmann

De twee verloren elkaar uit het oog, zoals dat vaak gaat met vrienden van de middelbare school. Maar een paar jaar geleden kwamen ze elkaar weer tegen in de Amsterdamse Kalverstraat. “We raakten aan de praat en hebben sindsdien contact gehouden,” zegt Marijn.

Dat Eva en Marijn elkaar kennen, is zeker niet de reden dat we nu tegenover haar zitten. Marijn kan namelijk als geen ander vertellen wat de toekomst in petto heeft op het gebied van online video. We hebben afgesproken in het knetterhippe hotel slash café The Hoxton. Onderweg naar het toilet struikelen we zo’n beetje over een influencer, die haar vriendje (aka insta boyfriend) vrij dwingend instructies geeft hoe hij de béste foto voor haar Instagram kan maken. Dat hoort er anno 2018 bij als je afspreekt in een hippe tent in hartje Amsterdam.

 

Hebben we hier afgesproken omdat al die YouTubers die jij vertegenwoordigt hier ook vaak rondhangen? We noemen een Anna Nooshin.


“Haha, nee ik vind het gewoon heerlijk rustig hier. Maar inderdaad, veel van de YouTubers met wie ik samenwerk, zitten hier ook graag.”


Misschien een beetje een onbeleefde vraag, maar wat doet een partnership manager van YouTube Nederland eigenlijk?


“Nee, die vraag krijg ik vaker! Onze partners zijn bedrijven of makers die veel video’s maken en via YouTube hun publiek bereiken. Dan kan je denken aan de omroepen of producenten, maar ook aan grote YouTubers zoals Nikkie Tutorials of Enzo Knol. De afgelopen tien jaar is YouTube uitgegroeid tot een enorm diverse industrie van makers. Mijn team en ik werken met deze makers en begeleiden hen. We helpen ze met hun online strategie, het behalen van hun doelen en we delen tips.”

Dan weet jij vast wat het geheim is voor de perfecte YouTube-video. Spill the beans!


“Haha, was het maar zo’n feest. Dan was ik allang zelf een wereldberoemde YouTuber. Ik kan daar helaas geen eenduidig antwoord op geven. That’s the magic. Dat ongrijpbare fingerspitzengefühl. Sommigen hebben dat, en anderen niet.”


Maar er is vast iets wat goede makers met elkaar gemeen hebben?


“Kijk, wij zijn een platform waar elke creatieveling met een verhaal en een camera een publiek kan vinden. Er is geen tv-baas die jou tegenhoudt, je hoeft niet in de randstad te wonen of aan conventionele schoonheidsidealen te voldoen. Dat vind ik prachtig. Het zijn allemaal ondernemers in hart en nieren. Ze hebben - vaak op jonge leeftijd al - een kanaal opgezet en worden gevolgd door miljoenen fans. Als dat niet selfmade is, dan weet ik het niet meer!”
 

Zit daar niet ook een gevaar? Een burnout zit immers in een klein hoekje.


“Klopt, ik vertel onze makers ook echt dat ze niet té hard moeten gaan. Dat is nodig. Als ik hoor van een YouTuber met een burnout, ben ik echt op persoonlijk niveau begaan. Ze voelen toch ook wel een beetje als vrienden.”

YouTube kreeg de afgelopen jaren best wel wat kritiek. Volgens deze critici zou het algoritme van YouTube video’s die de meeste reacties uitlokken omhoog stuwen. Niet zo vreemd voor een bedrijf dat leeft van de interacties van haar leden, maar dit brengt ook een reëel gevaar met zich mee. Mensen krijgen steeds extremere content te zien, zoals ophitsende politieke filmpjes of conspiracy theories. Even heel kort door de bocht: crazy shit zorgt voor clicks.


Moet YouTube daar niet iets tegen die ‘vervelende video’s’ doen?

 

“Ja en nee. Er zal altijd content gemaakt worden waar jij het tot in je tenen mee oneens bent of die je ronduit walgelijk vindt. Jammer voor je, maar dat moet kunnen. Dat is vrijheid van meningsuiting. Wij vinden dat een groot goed, dat we moeten beschermen. Maar natuurlijk is er een grens. Geweld verheerlijken en haatzaaien accepteren we bijvoorbeeld niet. Als dat door ons wordt gespot, verwijderen we de video of krijgt je kanaal een waarschuwing.”


Hm, maar er is natuurlijk een groot grijs gebied. Hoe zit het daar dan mee?


“Zeker. Er zijn video's waarin je meteen voelt: dit is niet oké. Maar ze voldoen wél aan onze richtlijnen. Die ontmoedigen we dan. Het filmpje is dan nog wel beschikbaar, maar je kan bijvoorbeeld geen comments achterlaten of het kanaal krijgt een waarschuwing.”

Even pauzeert Marijn voor een slok koffie. Dan glimlacht ze: “Maar het klinkt nu allemaal wel heel negatief. Er staan ook meer dan genoeg geweldige inhoudelijk video’s op YouTube!”

BBC 3 doet het goed: zij zijn waar hun publiek zit en brengen de juiste onderwerpen

Marijn Poeschmann

Dat zou je bijna vergeten met al de schreeuwerige koppen.


“Haha, ja maar dat is maar één hoekje van YouTube. Neem bijvoorbeeld TedTalks, die doen het geweldig goed. En ook in Nederland hebben we genoeg voorbeelden, zoals The School of Life en Universiteit van Nederland. Het is er echt wel!”


En hoe zit het met de Nederlandse omroepen? Qua inhoudelijk content is daar wel een taak voor hen weggelegd, lijkt ons. Doen die het een beetje goed op YouTube?


“Het is algemeen bekend dat de NPO nog steeds terughoudend is wat betreft YouTube. Ik kan het weten, want ik werk met ze. Maar de omroepen doen wel wat hoor! Kijk maar naar Zondag met Lubach, Junior Songfestival en #BOOS.”

 

Dat is nog niet heel veel, vind je dat verstandig?


Even valt ze stil. Ze kijkt weg, in gedachten verzonken. Dan zegt ze bedachtzaam, maar resoluut: “Ik denk dat er een enorme mogelijkheid ligt voor de NPO om hun publiek te bereiken op de een plek waar ze veel tijd doorbrengen. Primetime speelt zich tegenwoordig af op mobiel, met name in een jongere doelgroep. In Nederland komt zelfs meer dan de helft van de 13- tot 24-jarigen elke dag op YouTube.”

“Kijk bijvoorbeeld naar BBC 3, die in ongeveer twee jaar naar 725.000 abonnees zijn gegroeid. Dat is gelukt doordat ze zijn waar hun publiek is en onderwerpen oppakken die de doelgroep aanspreken. Ik vind hun format 'Things not to say' erg goed, maar kan ook erg lachen om ‘Pls like’.”

Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen

Dat Marijn hart voor haar zaak heeft, mag duidelijk zijn. Ze praat met een bijzondere balans tussen volledige overgave en volle controle over de woorden die ze kiest. De online wereld zit in haar DNA. Dat was al op jonge leeftijd duidelijk.

In de klas was ze een ‘typisch bèta-meisje’. Gek op wiskunde, maar vooral op structuur en logica. Dat zag je al op de middelbare school. “Als ik aan Marijn denk, zie ik meteen haar schriftje van Duits voor me,” vertelt Eva ons. “Dat super nette handschrift, maar vooral de structuur die in haar aantekeningen zaten. Echt wonderschoon! Ik weet nog dat ik dacht: ‘wow, zo werken sommige mensen dus’. Voor mij was dat echt een openbaring, zelf ben ik veel chaotischer.”

Marijn Poeschmann
YouTube is volgens Marijn geen typische mannenwereld: "Het stikt hier van de inspirerende vrouwen."Veerle Weustink

Die gestructureerde aanpak heeft haar duidelijk geen windeieren gelegd, anders zat ze niet op 38-jarige leeftijd op zo’n toppositite. We vragen ons hardop af of dat niet ingewikkeld is, als vrouw gedijen in de top van een wereld die je gerust een mannenbolwerk mag noemen.

Marijn veert op: “Bij YouTube niet! Het stikt hier van de inspirerende vrouwen op hoge functies. Bijvoorbeeld onze CEO Susan Wojcicki, of wat dacht je van VP Content Partnerships Kelly Merryman of mijn manager Leona Farquharson?” Het zijn namen die ons weinig zeggen, maar Marijn een gevoel van trots inboezemen. Trots dat ze werkt voor een bedrijf met zoveel vrouwen aan de top. “Dat het bij YouTube anders is, viel me vooral op toen ik voor het eerst bij de jaarlijkse YouTube-conferentie was. De helft van de sprekers was een vrouw! Dan realiseer je je pas: alle vorige keren stonden er alleen maar mannen op het podium.”


Bedoel je bij je vorige banen?


“Ja, en andere conferenties waar ik ben geweest. Het ligt misschien ook een beetje aan mijn vak. Ik heb financiële econometrie gestudeerd - daar komt de wiskunde nerd in mij naar boven - en voor deze studie kiezen nog steeds vooral jongens.”

“Tijdens mijn eerste baan bij een investeringsfonds stapte ik echt een wereld vol testosteron binnen. Ik moest mijn mannetje staan, letterlijk. En dat deed ik ook. Je zag het alleen al aan de kleding die ik droeg: allemaal pakken. Heel anders dan nu.” Ze wijst naar haar jeans, bloesje en lading kettinkjes die om haar nek hangen. Geen pak te bekennen. Maar dat was niet altijd zo.
 

Wat deed je - naast pakken dragen - nog meer om je mannetje te staan?


“Je moet heel zeker zijn van wat je zegt tijdens meetings. Of het in ieder geval zo brengen, anders luistert niemand naar je. Dat is voor mannen écht anders dan voor vrouwen. Mannen kunnen iets dat ze maar voor 50 procent zeker weten met 100 procent zekerheid brengen. Vrouwen hebben de neiging om iets dat ze 100 procent zeker weten, met 50 procent zekerheid te brengen. Dat besef heeft echt mijn ogen geopend.”


Wat veranderde er toen?


“Ik ging veel stelliger mijn verhaal houden en dat hielp. Maar toen ik dat eenmaal onder de knie had, merkte ik dat vrouwen veel vaker onderbroken worden dan mannen. Vorig jaar was het één keer echt extreem. Toen gebeurde het tijdens een meeting bij élke zin. Geen grap. En wanneer ik hem op mijn beurt onderbrak - om mijn verhaal af te maken - zei hij: ‘Mag ik even uitpraten?’ Heel vervelend was dat! Achteraf denk ik dan: ik had best wat meer op mijn strepen mogen staan.”

Dan doe je dat toch gewoon?


“Haha klopt, maar vrouwen hebben ook vaak zo’n vervelend kwaaltje dat we graag aardig gevonden willen worden. Dat helpt ook niet mee. Soms moet ik dat gewoon naast me neer leggen en denken: jammer dan. Dat is overigens één van de inzichten die ik uit het boek Lean In van Sheryl Sandberg heb. Echt een aanrader!”

Heb je nog meer tips voor werkende vrouwen?


“Zorg dat je op alle scenario's bent voorbereid. Als je een vergadering in gaat, maar eigenlijk ook gewoon altijd. Dat is de beste tip die ik kan geven. Houdt overal rekening mee. Het overkwam me eens dat ik totaal overrompeld werd tijdens een meeting. Toen heb ik met mezelf afgesproken: dat gaat me nooit meer gebeuren. Wees er altijd op voorbereid dat een gesprek compleet om kan slaan, dan kun je er beter op reageren.”


Marijn is duidelijk op dreef. Bloedserieus vertelt ze haar volgende tip.


“Wat mij ook heel erg heeft geholpen, is om een soort advisory board voor mezelf te maken.”


We kijken verbaasd op van onze notitieboekjes. Een persoonlijke adviesraad? Is dat niet heel planmatig?


“Haha, zo klinkt het wel hè? Nee, ik vraag heus niet aan mensen: ‘Hé, wil je in mijn board?’. Maar het is wel handig om je te bedenken bij wie je terecht kunt voor advies.”


Oké, nu volgen we je. En wie zijn de gelukkigen in jouw adviesraad?


“In mijn ‘board’ zitten bijvoorbeeld mijn zusje, mijn beste vriendinnen, een goede vriend, een aantal collega’s en mijn manager. Omdat je met iedereen een ander soort relatie hebt, geven ze allemaal een ander soort advies. Mijn zusje kan bijvoorbeeld goed inschatten of ik de persoonlijke offers kan maken die een potentiële nieuwe baan met zich meebrengt. Inschatten of ik bijvoorbeeld pas bij de bedrijfscultuur of de reistijd zal trekken. Mijn manager kan adviseren over de doorgroeimogelijkheden binnen het bedrijf of meer inzicht geven in mijn toekomstige manager. En zo heeft iedereen weer een ander advies te bieden, afhankelijk van de relatie die ze met mij hebben en waar zij zelf staan.”

Nooit eerder kon je jezelf zo in de kijker spelen als nu

Marijn Poeschmann

“Het hoeft ook niet statisch te zijn, hoor! Het kan ook gewoon een keer een gesprek met iemand zijn die je toevallig een handig inzicht kan geven. Maar het moet wel altijd iemand zijn die het beste met je voor heeft.”

Zodra we haar vragen naar de toekomst van YouTube, schuift ze nog een stukje verder naar voren in haar stoel. “Weet je waar ik nou blij van word?,” vraagt ze ons. Het blijkt een retorisch vraag te zijn, want meer dan tijd om te knikken hebben we niet voordat ze enthousiast doorpraat. “Ik zie steeds meer diversiteit op YouTube. Op alle vlakken. Meer vrouwen als makers, meer mensen van kleur op beeld, meer mensen uit de lhbt-gemeenschap die video’s plaatsen op het platform.”

“Het is een trend die je ook in de mainstream media ziet, kijk maar naar Wonder Woman en Black Panther. En het toffe aan wat op YouTube gebeurt, is dat deze makers niet alleen maar video’s maken over identiteit, maar echt van alles doen. Neem Simone Giertz bijvoorbeeld, zij maakt video’s over wetenschap. Die zijn heel tof! En het is ook gewoon een cool wijf. Daar mogen er van mij nog wel meer van komen.”


En welke rol kan jij - of beter gezegd: YouTube - daarin spelen?


“YouTube kan een springplank zijn. Nooit eerder in de geschiedenis kon je jezelf zó in de kijker spelen als nu. Van YouTube-meisje naar tv-producent, dat zie je in Amerika al gebeuren. Ik hoop dat we dat in Nederland dat ook snel gaan zien.”


En hoe ziet jouw toekomst eruit?


“Ik noem mezelf altijd een strategisch opportunist. Ik weet niet precies waar ik wil eindigen. Neem bijvoorbeeld iemand zoals Eva. Zij heeft heel duidelijk voor ogen: ik wil de allerbeste talkshowhost worden die er is. Dat vind ik heel knap, en ook een beetje eng. Zo van: oh shit, moet ik dat ook hebben?”

Met pretoogjes kijkt ze ons aan en zegt: “Los Angeles, dat lijkt me nou ook wel spannend. Daar zit een groot kantoor van YouTube, dus als ik daar zou kunnen gaan werken... waarom niet hè?”

Precies, waarom niet? Nu rest ons nog maar één vraag: wat zou haar advisory board daarvan vinden?

Ze lacht. Een lach die volgens Eva ‘geen steek is veranderd sinds de middelbare school’.

“Dat zien we dan wel!”