Foto van Eva Jinek

Werken bij een hulplijn voor wraakporno is niet makkelijk, maar wel nodig

Laura Higgins en haar twee collega’s doen er alles aan om slachtoffers van wraakporno in Engeland te helpen. Aan de BBC geeft ze een uniek inkijkje in hun werkzaamheden, die helaas nog steeds nodig zijn.

Zo is het om te werken voor een wraakporno hulplijn
Zo is het om te werken voor een wraakporno hulplijnGetty Images

Sinds 2015 wordt wraakporno gezien als een strafbaar feit in Engeland en Wales. Dat was ook het jaar dat Laura Higgins de Revenge Porn helpline oprichtte. Als iemand tegen jouw wil in een intieme foto of video verspreidt, dan kan je kosteloos contact opnemen met deze hulplijn voor advies en ondersteuning.

Een belangrijk initiatief en daarom vertelt Higgins aan de BBC over hun werkzaamheden. Sinds de oprichting van de hulplijn heeft zij met haar team al zo’n 12.000 telefoontjes en mails ontvangen van gedupeerden.

“Veel van onze casussen gaan over een ex-partner,” vertelt ze. “Er zijn grofweg twee types te onderscheiden. Aan de ene kant heb je de ongezonde relaties, wellicht een vreselijke break-up waarbij de partner wraak wil nemen op de ex. In dit soort gevallen dreigen ex-partners vaak met het doorsturen van intieme foto’s naar hun familie of werk. Het andere type is als de ex-partner iemand zo publiekelijk mogelijk wil vernederen. Vaak plaatsen ze de intieme foto’s dan op wraakpornowebsites.”

Deze vooroordelen kloppen niet

In de jaren dat ze dit nu doet, is Higgins al veel tegengekomen. Daarom wil ze graag wat vooroordelen over wraakporno onderuit halen. Ten eerste het hardnekkige idee dat wraakporno een typisch millennialkwaaltje is. Je kent het wel: meisje maakt een naaktfoto, stuurt het naar haar vriendje, ze krijgen ruzie, en hoppa de foto staat online. Ja dit gebeurt, legt Higgins uit. Maar het is vaak ingewikkelder dan dat.

“Wij ondersteunen veel jongeren, maar er zijn ook mensen van 40 en 50 die bij ons aankloppen. Gisteren hebben we nog contact gehad met iemand van zeventig. Deze persoon was slachtoffer geworden van sextortion: dat betekent dat iemand je stiekem heeft gefilmd en je vervolgens met deze beelden chanteert in de hoop daar geld voor te krijgen.”

"Het is een hardnekkige vooroordeel dat wraakporno een typisch millennialkwaaltje is"
"Het is een hardnekkige vooroordeel dat wraakporno een typisch millennialkwaaltje is"Unsplash

Vooroordeel nummer twee? Hoewel het merendeel van de slachtoffers inderdaad vrouw is, is een kwart van de bellers naar de hulplijn man. “We hadden laatst een casus waar een man werd benaderd op een datingapp door iemand met een nepaccount,” vertelt Higgins. “Hij werd omgepraat om voor de webcam te masturberen. Vervolgens werd hij gefilmd en eisten ze geld van hem.”

Daders bellen ook wel eens

Een enkele keer nemen daders contact op met de hulplijn. Higgins vertelt: “Ik weet nog heel goed dat een man ons opbelde vol paniek en spijt, nadat hij een naaktfoto van zijn ex-vriendin online had gezet. We hebben het gerapporteerd en uiteindelijk werd de foto offline gehaald.”

Of dit soort telefoontjes niet vreselijk moeilijk zijn? “Ja heel erg, maar we doen ons best om niet te veroordelen. Zelfs als we niet kunnen bevatten waarom iemand zoiets vreselijks doet. We hebben hem wel gewaarschuwd dat hij de wet had overtreden, maar het is aan de partner om aangifte te doen. Niet aan ons.”

Hoe is het om dit werk te doen?

Higgins werkt samen met een gepassioneerd team, maar het is geen gigantisch kantoor. Ze doen het werk met z’n drieën. “Je moet wel gepassioneerd zijn om dit werk aan te kunnen, want we horen elke dag vreselijke verhalen. Het kan echt een emotioneel effect op je hebben en het kan frustrerend zijn. Want je kan niet iedereen helpen,” vertelt ze eerlijk.

“Daar komt nog eens bij dat een ander onderdeel van dit werk is dat we vaak uren op pornosites moeten zitten, op zoek naar illegale content. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten,” vertelt ze. Hoewel het een zware baan is, heeft het haar ook weerbaar gemaakt. “Ik kan niet in een hoekje gaan zitten janken, want ik moet deze mensen helpen. Een burnout is een hele reële valkuil in dit beroep, dus je moet goed voor jezelf zorgen.”

Een goede manier om dit te doen is persoonlijke afstand bewaren tussen jezelf en de bellers. Maar dat is vaak erg moeilijk, bekent Higgins. “Hun verhalen raken me. Ik probeer mijn focus te bewaren, maar soms wordt het teveel voor mij en mijn team. Dan zeg ik: “Nu is het genoeg! We nemen een pauze en gaan even iets anders doen”.”

Maar Higgins is niet van plan het op te geven. “Ik vind het walgelijk dat mensen denken dat ze het recht hebben iemand privéfoto’s te verspreiden. Ik blijf er alles aan doen om dit te bestrijden.”

Een indrukwekkend verhaal van een mooi initiatief. Het hele artikel vind je via de link hieronder.

Bron: 
BBC