Foto: Bec Ritchie, Unsplash
Foto van Eva Jinek

Wat er achter het grote aantal zelfmoordpogingen van Amerikaanse boeren zit

In de Verenigde Staten plegen boeren gemiddeld vijf keer vaker zelfmoord dan Amerikanen met een ander beroep. Debbie Weingarten is zelf boer geweest en ging voor The Guardian op onderzoek uit waar het mis gaat in de sector.

Foto: Bec Ritchie, Unsplash
Foto: Bec Ritchie, Unsplash

Dat het zelfmoordpercentage bij Amerikaanse boeren zo hoog ligt, blijkt uit dit onderzoek van ‘the Centers for Disease Control and Prevention’ (CDC) uit 2016. In dit artikel van ‘Newsweek’ wordt daarbij gesteld dat boeren zelfs twee keer zo vaak zelfmoord plegen dan Amerikaanse oorlogsveteranen.

Verhullen alsof het een ongeluk was

Alsof deze cijfers nog niet nijpend genoeg zijn, ligt het echte percentage waarschijnlijk nog hoger. Dat komt doordat niet alle grote agrarische staten zijn meegenomen in het onderzoek, zoals de staat Iowa waar veel Amerikaanse boeren wonen en werken. Bovendien kan het ook nog zo zijn dat sommige boeren hun zelfmoord hebben verhuld door het op een ongeluk te laten lijken.

Psycholoog én boer

Om een idee te krijgen van hoe dit kan, brengt Debbie Weingarten als eerst een bezoek aan boer Mike Rossmann uit Iowa. Een bijzondere boer, want hij is naast boer ook psycholoog. Hij heeft zich gespecialiseerd in de geestelijke gezondheid en het gedrag van Amerikaanse boeren. “Ik moet wel voor de boeren zorgen, want niemand anders doet het,” zegt Rossmann over zijn keuze om te verhuizen naar Iowa en zijn beroep als psycholoog te combineren met het boerenbestaan. “Boeren zijn een uitstervend ras, en dat terwijl ze zo hard nodig zijn.”

Ik moet wel voor de boeren zorgen, want niemand anders doet het.

Mike Rossman, boer en psycholoog uit Iowa

Geen behoefte aan psycholoog

Een van de factoren die met het hoge percentage zelfmoorden te maken kan hebben, is volgens Rossmann stress. “De landbouwsector is altijd stressvol geweest door de vele factoren die de productie kunnen beïnvloeden. En vooral doordat er zoveel factoren zijn waar je als boer zelf geen invloed op kunt uitoefenen,” verklaart Rossmann.

Andere factoren zijn volgens dit CDC-onderzoek ‘sociale isolatie, grote financiële risico’s, hindernissen in de zoektocht naar psychologische hulp (of het gebrek aan behoefte aan psychologische hulp), en de makkelijke toegang tot dodelijke middelen’.

De koeien werken ten slotte ook niet in een schema van vijf dagen per week.

Mike Rossman, boer en psycholoog uit Iowa

Therapie afstemmen op boeren

Volgens Rossmann is er op het gebied van hulpverlening al veel verbeterd sinds de grootste boerencrisis uit de jaren ‘80. De hulpdiensten op afstand (zowel telefonisch als online) bieden een goede uitkomst voor boeren die behoefte hebben aan therapie. Maar het is wel belangrijk dat de hulpverleners de juiste handvatten hebben om boeren te kunnen helpen met hun problemen.

“Een therapeut die niet bekend is met het werk van een boer, zou bijvoorbeeld kunnen voorstellen dat zijn patiënt vakantie moet nemen omdat dat volgens hem ‘het beste is’, maar als boer kun je daar niets mee,” zegt Rosmann. “De koeien werken ten slotte ook niet in een schema van vijf dagen per week.”

Foto: Stijn te Strake, Unsplash
Foto: Stijn te Strake, Unsplash

De boer die het élke dag beleeft

Om Weingarten verder te helpen met haar onderzoek, bracht Rossmann haar in contact met boer John Blaske uit Kansas. Hij is zo’n boer die het moeilijk heeft. “De afgelopen 25 á 30 jaar is er niet één dag voorbij gegaan waarop ik niet aan zelfmoord heb gedacht,” vertelt Blaske aan Weingarten.

Groter dan hemzelf

Toen hij een krantenkop zag over het hoge zelfmoordpercentage onder boeren, las hij de kop wel 15 keer opnieuw. “Dat bericht sloeg in als een bom,” zegt Blaske. Hij realiseerde zich dat het probleem veel groter was dan hemzelf.

De afgelopen 25 á 30 jaar is er niet een dag voorbij gegaan waarop ik niet aan zelfmoord heb gedacht.

John Blaske, boer uit Kansas

Blaske ging een aantal jaar geleden door een moeilijke periode. Hij kreeg veel financiële tegenslagen, zijn huis brandde af en - en dit is hartverscheurend voor een boer - door een verhoogde hypotheekrente werd hij gedwongen om een stuk van zijn land te verkopen.

Het verlies

Volgens Weingarten is het verlies van land voor een boer vaak pijnlijker dan welk ander verlies dan ook. Dat gold ook voor Blaske, die sinds de gedwongen verkoop van zijn land, élke dag worstelt met gedachten over zelfmoord.

De pijn krijgt geen kans om te slijten, want Blaske wordt elke dag opnieuw herinnerd aan het verlies. Namellijk omdat het verkochte stuk land grenst aan wat Blaske er nog van over heeft.

Therapie helpt, voor een deel

Volgens boer Blaske hebben therapie en medicatie hem voor een deel door zijn moeilijke periodes heen geholpen. En schilderen helpt hem ook. Maar waar Blaske het meeste behoefte aan heeft, is met mensen praten die in hetzelfde schuitje zitten. “Voor iedereen die denkt dat hij de enige is met deze problemen, geloof me: je bent absoluut niet alleen. Het is net de ark van Noach, we stromen over,” zegt hij.

Het is net de ark van Noach, we stromen over.

John Blaske, boer uit Kansas

Maar hoe negatief het beeld van boer Blaske ook lijkt op het eerste gezicht, er blijft altijd hoop. Zoals de boer zelf zegt: “Soms zijn je batterijen op en lijkt alles donker. Maar als je dan weer een verloren koe terugvindt, of een pasgeboren kalfje aantreft, dan wordt de dag meteen een stuk lichter.”

Niet alleen in Amerika

En als je denkt dat dit alleen een probleem is in de V.S. dan heb je het mis. De zelfmoordcrisis onder de boeren reikt veel verder. Zo overlijdt er in Australië elke vier dagen één boer door zelfmoord, in Groot-Brittannië is dit één boer per week, in Frankrijk overlijdt er elke twee dagen één boer door zelfmoord en in India hebben er sinds 1995 ruim 270.000 boeren zelfmoord gepleegd.

Wij zijn behoorlijk onder de indruk van het stuk van Debbie Weingarten. Lees het volledige artikel via de link hieronder.

Bron: 
The Guardian