Foto: Pexels
Foto van Eva Jinek

Waarom een dagboek bijhouden gezond is (als je ‘m daarna maar weggooit)

Je gevoelens neerkrabbelen in je dagboek is net zo goed voor je als een potje mediteren. “Maar, het is wel belangrijk om je dagboek daarna weg te gooien,” zegt journalist Ephrat Linvi.

Foto: Pexels
Foto: Pexels

Wie schrijft, die blijft. Maar lang niet alle teksten zijn bedoeld om de tand des tijds te doorstaan. Denk aan een boodschappenlijstje of een oproep voor vrijwilligers voor de sponsorloop. Ditzelfde geldt voor dagboeken. “Ze zijn niet bedoeld om bewaard te worden,” legt journalist Ephrat Linvi uit in Quartzy.

Oke, voordat je uitschreeuwt: ‘Weggooien?! Maar hoe zit het met de historische waarde van zo'n dagboek. Bijvoorbeeld dat van Anne Frank?’

Nou, daar heeft de journalist een duidelijke mening over. “Er zijn maar weinig dagboeken die een langdurige literaire of historische impact hebben gehad op onze wereld,” schrijft ze. Het dagboek van Anne Frank is dus eigenlijk een uitzondering.

Een dagboek als therapie

Oke, dus we schrijven er misschien geen geschiedenis mee, maar krabbelen in je dagboek is wel verdomd lekker om te doen. Blake Mycoskie, oprichter van schoenenmerk Toms, is ook een fervent dagboekschrijver. De succesvolle zakenman houdt sinds zijn vijftiende een dagboek bij en schrijft nog steeds élke dag. “Toen ik net begon, was het bijna een soort therapie voor me op de momenten dat het even tegen zat,” zegt hij.

Foto: Blake Mycoskie, Getty
Foto: Blake Mycoskie, Getty

Ook therapeut Susan Borkin ziet veel voordelen in het bijhouden van een dagboek. In haar boek ‘The healing power of writing: a therapist’s guide to using journaling with clients’ legt ze uit dat het bijhouden van een dagboek haar klanten zichtbaar helpt om zichzelf uit te drukken tijdens therapie.

Het werkt bevrijdend

“Bovendien is het bevrijdend om je gedachten en je gevoelens op te schrijven,” volgens Linvi. “In je dagboek kun je opschrijven wat je verder aan niemand durft te vertellen.” Je kan ongestoord vieze grappen maken, vreemde overpeinzingen over de wereld neerkrabbelen, klagen over pijn en zeuren over andere dagelijkse rompslomp. “En dat alles zonder dat je er iemand anders mee lastig valt,” schrijft Linvi opgewekt.

Alleen maar voordelen dus! “Een dagboek bijhouden lijkt wel een beetje op mediteren,” zegt Linvi. “Je kunt je eigen gedachten en gevoelens observeren. Je voelt ze opkomen en kunt ze daarna ook weer beter loslaten.”

Conclusie? Het kan heerlijk zijn om een dagboek bij te houden en op die manier om te gaan met de dagelijkse struggles. Maar het leert je tegelijkertijd ook dat ál die gevoelens die je hebt - zoals zorgen, woede, angst en twijfels - vaak maar tijdelijk zijn. En gelukkig maar!

Foto: Dagboek van Anne Frank, ANP
Foto: Dagboek van Anne Frank, ANP

Wat het dagboek van Anne Frank daarom zo bijzonder maakt, is dat zij hoopte dat het ooit gepubliceerd zou worden. “Zij heeft het waarschijnlijk zelf geredigeerd en sommige stukken herzien,” legt Linvi uit. “Dat zie je ook aan de pagina’s met schuine grapjes over de biologieles en prostitutie,” zegt ze. “Anne Frank had deze pagina’s niet voor niets aan elkaar vastgeplakt, ze wilde die verhalen liever voor zichzelf houden.”

Blijf er niet mee rondzeulen

Goed, een dagboek is dus niet bedoeld als massaconsumptie. Maar dat hoeft je er niet van te weerhouden zelf in de spreekwoordelijke pen te klimmen.

Ook Linvi heeft door de jaren heen talloze dagboeken volgeschreven en heeft zich wel eens afgevraagd of ze die niet beter kon bewaren. Als een mooi en compleet verslag van haar leven. Maar daar is ze van teruggekomen: “Het zijn te veel dagboeken om nog te tellen. Als ik die állemaal letterlijk en figuurlijk mee zou moeten zeulen, zou ik gebukt gaan onder het gewicht.”

“Dagboeken zijn er om vol te schrijven en niet om nog eens na te lezen,” dat is de journalist wel duidelijk. “Als je je dagboek dan uiteindelijk weggooit, is dat even heel pijnlijk. Maar al snel voelt ook dat bevrijdend. Loslaten is een mooie oefening om zen te worden,” sluit ze haar verhaal af.

Benieuwd naar het hele verhaal van Ephrat Linvi? Lees het via de link hieronder.

Bron: 
Quartz