Foto: Unsplash
Foto van Eva Jinek

Wat er mis is met onze obsessie alsmaar vrolijk te zijn

Lekker blij en vrolijk zijn is natuurlijk top. Maar er zit een donkere kant aan onze positiviteitscultuur. Quartz schreef er een interessant artikel over.

Foto: Unsplash
Foto: Unsplash

We zijn allemaal vreselijk hard op zoek naar geluk. We verslinden hulpboeken om erachter te komen hoe we minder kunnen piekeren en van onze spiraal van negatieve gedachte spiraal af te komen. Ook op ons werk worden we gemotiveerd om 'positief om te gaan met tegenslagen' en moeilijke situaties te zien als ‘kans voor persoonlijke groei’. Klinkt goed toch? Nou, het is schadelijker dan je denkt, zegt de Deense psycholoog Svend Brinkmann.

Gooi je zelfhulpboeken maar in de prullenbak

Brinkmann presenteert zichzelf als een ‘anti-zelfhulp expert’ en schreef vorig jaar het boek ‘Standvastig’ om een tegengeluid te laten horen. Er is natuurlijk helemaal niets mis mee met op zoek gaan naar advies om wat gelukkiger te worden, stelt hij, maar het is wél een probleem als er van ons verwacht wordt om altijd opgewekt te zijn.

Onze bazen verwachten dat we altijd positief lijken. Dat is bijna totalitair

En dat gebeurt bijvoorbeeld op werk. Volgens Brinkmann worden we op de werkvloer vaker beoordeeld op zaken zoals ‘positief omgaan met tegenslagen’ of onze ‘persoonlijke groei’ dan op de moeilijke dingen die op ons pad komen. Brinkmann: “De manier waarop onze bazen van ons verwachten dat we altijd positief lijken, is bijna totalitair. Het is een soort gedachtencontrole.”

Je baas verdient aan jouw geluk

Klinkt best fijn toch, dat je werkgever zorgt voor een positieve werkomgeving waar ruimte is voor persoonlijke groei? Klopt, maar denk niet dat jouw werkgever dat uit puur altruïsme doet, waarschuwt Brinkmann. Aan deze positiviteitscultuur wordt goed verdiend. “Als je in teams werkt, is het belangrijk dat mensen opgewekt en vrolijk zijn. Dat is waarom werkgevers zoveel focus op positiviteit leggen. Omdat ze er zelf wat aan hebben.”

Woede is juist een hele legitieme reactie op ongelijkheid

Taboe op verdriet

En dat is precies de donkere kant aan onze positiviteitscultuur. Dat er geen ruimte meer is om te zeggen: ‘Ik voel me vandaag eigenlijk vrij shit’. Niet alleen op werk, maar ook bij je familie en vrienden. Brinkmann: “Het onderliggende idee dat geluk maakbaar is, impliceert namelijk ook dat mensen die niet gelukkig zijn daar zelf verantwoordelijk voor zijn.” Er gaat dus een steeds groter taboe heersen op je rot voelen.

Lang leve je woede!

En dat is niet nodig! Want ook negatieve emoties zijn heel erg waardevol. Ze spelen een belangrijke rol in het begrijpen van de wereld om ons heen. Brinkmann: “Schuldgevoel en schaamte zijn essentieel voor ons gevoel van moraliteit. Woede is een hele legitieme reactie op ongelijkheid. Verdriet helpt ons om tragische gebeurtenissen te verwerken. En blijheid is ook geweldig! Gewoon niet de hele tijd”.

Je hebt er uiteindelijk niets aan

Want soms is blijheid niet de gepaste reactie. “Het leven is vaak prachtig, maar het is ook tragisch. Mensen van wie we houden, overlijden of verdwijnen uit ons leven. Als we alleen maar leren om positieve gedachten toe te laten, kan de realiteit extra hard aankomen als er een keer iets negatiefs gebeurt. En dat gaat hoe dan ook een keer gebeuren,” legt Brinkmann uit. Zijn advies: niet doen alsof je je heerlijk voelt tegenover je collega’s, terwijl je eigenlijk heel erg rot voelt.

Dus volgende keer als jij je goed slecht voelt: laat het zien! Dat is net zo eerlijk en daar hebben we allemaal iets aan.

Bron: 
Quartz