Matilda, TriStar Pictures, 1996
Foto van Eva Jinek

Pienter en een tikkeltje eigengereid. Dit is waarom we van Matilda houden

Als hij nog had geleefd, zou Roald Dahl vandaag maar liefst 102 kaarsjes mogen uitblazen. Een mooi moment om één van zijn meest virtuoze creaties in het nazomerzonnetje te zetten. Niemand minder dan Matilda!

Matilda, TriStar Pictures, 1996
Matilda, TriStar Pictures, 1996

In 1996 kwam de film Matilda uit, geïnspireerd op het gelijknamige boek van Roald Dahl. Het verhaal gaat over een ontzettende slimmerik die het niet bepaald heeft getroffen met haar ouders. Haar vader is een liegende en bedriegende autoverkoper, haar moeder is vooral bezig met uiterlijk vertoon en haar oudere broer is kortgezegd een pestkop.

Dan kun je natuurlijk bij de pakken neer gaan zitten, in een hoek kruipen, of met je armen over elkaar gaan zitten pruilen. Maar volgens Matilda schiet je daar geen ene centimeter mee op. Waarom zet je de situatie niet gewoon naar je eigen hand en maak je er op die manier het beste van? En dat is precies wat we van onze jeugdheld Matilda kunnen leren.

Voor wie het verhaal nog niet kent, hebben we drie redenen op een rij gezet om als de wiedeweerga het boek te lezen of de videoband uit het stof te trekken.

Ze is hét voorbeeld van een zelfstandig vrouwelijk hoofdpersonage

Vanaf het moment dat Matilda wordt geboren, moet ze voor zichzelf zorgen. Haar ouders hebben het immers te druk met werk, bingo en andere bezigheden buiten de deur. Best zielig voor de kleine Matilda, al redt ze het prima zelf. Een pannenkoek bakken? Prima! Zelf naar de bibliotheek lopen? Geen probleem.

Matilda en haar ouders, TriStar Pictures, 1996
Matilda en haar ouders, TriStar Pictures, 1996

Maar, Matilda heeft absoluut niets met de manier waarop haar vader zijn pecunia verdient. Hij verkoopt tweedehands auto's en licht stiekem al zijn klanten op. Matilda steek daar op ingenieuze wijze een stokje voor. Beetje waterstofperoxide in zijn haargel? Of een randje lijm in de rand van zijn hoed? Ach ja, wie niet wil luisteren...

Lezen en leren is de sh*t

Terwijl pa en ma het liefst voor de televisie hun maaltijd wegknauwen, begrijpt Matilda niet wat daar nou leuk aan is. Eigenlijk wil zij maar twee dingen: lezen en leren. Zolang ze nog niet naar school gaat, leert de kleine meid zichzelf lezen en haalt ze met haar wagentje steeds een nieuwe voorraad literatuur bij de plaatselijke bibliotheek.

Matilda en haar boekenwagen, TriStar Pictures, 1996
Matilda en haar boekenwagen, TriStar Pictures, 1996

Maar als ze eenmaal naar school mag, laat deze studiebol zien wat ze écht allemaal in haar mars heeft. Eindelijk wordt ze uitgedaagd en kan ze laten zien dat er niets boven een goed stel hersenen gaat. Vooral miss Honey, haar favoriete lerares, is daarvan onder de indruk.

Je mag áltijd voor jezelf opkomen (zeker als het via een grapje is)

Omdat Matilda als kind te weinig ruimte kreeg om te leren en zich te ontwikkelen, haalden haar hersenen soms rare trucjes uit. Deze kinetische krachten - waardoor ze met een simpele oogopslag elk object kan laten zweven - zijn natuurlijk onderdeel van de rijke fantasie van Roald Dahl, maar desalniettemin zijn ze een feest voor het oog. Matilda maakt het leven thuis niet alleen een stuk dragelijker, ze helpt de kinderen op school ook als die getreiterd worden door de beruchte mevrouw Bulstronk.

Miss Honey en Matilda, TriStar Pictures, 1996
Miss Honey en Matilda, TriStar Pictures, 1996

Doordat alle schoolkinderen uiteindelijk de handen ineen slaan en samen opstaan tegen die gemene Bulstronk, durft Miss Honey ook eindelijk haar mond open te trekken en haar ouderlijk huis te claimen. En daar leefden zij en Matilda nog lang en gelukkig (tussen zeeën van boeken).