Anne Stava-Murray met Eva
Anoek Hofkens
Anoek Hofkens
Online redacteur

‘Onze’ Anne heeft het geflikt! Zij is één van de winnaars van de midterms

We zagen Anne Stava-Murray al in De Verenigde Staten van Eva en nu zit ze in het Congres! “Na de opnames gaf Eva me een briefje. ‘Run for office’, stond erop. Dat hangt nog steeds op mijn prikbord.”

Anne Stava-Murray met Eva
Anne Stava-Murray met EvaRemco Bikkers

Voor het geval je de Amerikaanse midterms niet helemaal volgt, deze verkiezingen hebben veel primeurs opgeleverd. En met name voor vrouwen. Voor het eerst kregen niet alleen twee islamitische vrouwen een zetel in het Huis van Afgevaardigden, namelijk Rashida Tlaib uit Michigan en Ilhan Omar uit Minnesota, maar ook twee native americans, Deb Haaland uit New Mexico en Sharice Davids uit Kansas. De staten Massachusetts en Connecticut kozen voor het eerst zwarte vrouwen in het Huis: Ayanna Pressley en Jahana Hayes. En Alexandria Ocasio-Cortez  is de jongste vrouw ooit in het congres.

Dit komt natuurlijk niet zomaar uit de lucht vallen. Vrouwen hebben de laatste twee jaar een opmars gemaakt in de Amerikaanse politiek. Het onofficiële startschot van was de Women’s March als protest tegen het presidentschap van Trump de dag na zijn inauguratie in januari 2017. En volgens analisten speelden ook de #MeToo-beweging, de omstreden benoeming van opperrechter Brett Kavanaugh en Trumps plannen om het recht op abortus in te perken een rol in de politieke betrokkenheid van vrouwen.

Een recordaantal vrouwen stelde zich deze midterms verkiesbaar. Met een grandioos resultaat: er zitten nu meer vrouwen dan ooit in het Congres. 116 om precies te zijn.

Eén van hen is Anne Stava-Murray.

Anne Stava-Murray
Anne Stava-MurrayRemco Bikkers

Als je de Verenigde Staten van Eva hebt gezien, gaat er misschien wel een belletje rinkelen. Eva volgde Anne namelijk voor het tweede seizoen, vlak na de verkiezingen van 2016. Donald Trump was net president en Anne was één van de vrouwen die besloot niet langer stilzwijgend toe te kijken hoe haar land compleet aan het veranderen was, maar er iets aan te doen.

Hoe Anne ermee begon

Anne woont in Naperville, een keurige buitenwijk van Chicago, met haar man Sean en haar drie kinderen. Het is er heel Amerikaans en héél Republikeins. Anne en haar man waren een van de weinige Democraten in de wijk, maar verder dan een ‘Vote Hillary’-bord in de tuin  zetten, ging hun politieke betrokkenheid niet. Maar na de verkiezingsuitslag van 2016 werd Anne's politieke betrokkenheid aangewakkerd. Anne: “Ik heb heel lang gedacht dat het wel goed zou komen,” vertelt Anne over de telefoon. “Maar ik besefte dat als ik niks doe en ervan uitga dat anderen het wel opknappen, er ook niets gebeurt. Dus als ik er écht om geef, moet ik zelf actie ondernemen.”

Anne liep mee in de Women’s March, maar daar bleef het niet bij. Toen Eva haar opzocht in april 2017 had ze al haar eigen protestgroep opgericht, die tweewekelijks bij elkaar kwam bij haar thuis om nieuwe acties en demonstraties te organiseren. Anne praatte daarnaast met volksvertegenwoordigers. Ook zocht ze actief een manier om mensen bij elkaar te brengen en de samenleving positief te veranderen in het verdeelde Amerika.

Kort na het vertrek van Eva en de filmploeg, liet Anne weten dat ze zich verkiesbaar ging stellen. Nu - nog geen jaar later - heeft ze een zetel weten te bemachtigen in het Huis van Afgevaardigden! We belden haar op om haar te feliciteren en om te vragen hoe het haar is gelukt om in zo’n korte tijd de politieke ladder te beklimmen.

Van harte gefeliciteerd, Anne! Hoe was het om wakker te worden met een zetel in de pocket?

“Hi Anoek, wat leuk dat je belt! Ik werd wakker met een gigantische dosis energie. Ik ben anderhalf jaar met mijn campagne bezig geweest en het was heel hard werken, maar deze uitslag is zó empowering. Voor onze democratie én voor de inwoners van onze staat. Illinois is jarenlang vertegenwoordigd door mensen die alleen in de politiek zaten voor hun eigen gewin. Dat de inwoners nu hebben gekozen voor iemand die opkomt voor mensenrechten en respect is echt geweldig. Dat hebben we nodig. Niet alleen in onze staat, maar het hele land.”

Ann samen met haar gezin
Ann samen met haar gezinInstagram

Wanneer besloot je dat jij degene was die dit zou moeten gaan doen?

“Dat was begin 2017, vlak nadat jullie hier waren voor de documentaire. Eva had een briefje voor me achtergelaten waarin ze me aanmoedigde om me verkiesbaar te stellen. ‘Run for office’, stond erop. Die hangt nog steeds op mijn prikbord. Het zette me aan het denken. Vrienden en familie hadden me al eerder aangemoedigd, maar dit was toch anders."

“Een tijdje later sprak ik tijdens een demonstratie met Lauren Underwood, lid van het Huis van Afgevaardigden voor Illinois. Ik vroeg haar wat zij mij zou adviseren. Moest ik het doen? ‘Ja’, zei ze direct. ‘Maar wees voorbereid, werf je eigen fondsen en als je advies nodig hebt dan ben ik er voor je’. Ik vond ook dat er wat moest veranderen en zag niemand anders die dat ging doen. Dus besloot ik het zelf maar te doen.”

Wat wil je gaan veranderen?

“Eén van de onderwerpen waar ik voor vecht is het toegankelijker maken van de verkiezingen voor álle Amerikanen. Er zijn zoveel mensen die over het hoofd worden gezien bij besluitvorming. Iedereen met een kleur, minderheden, vrouwen, eigenlijk iedereen die geen witte man is. En dat komt doordat deze mensen niet voldoende vertegenwoordigd worden in de landelijke politiek.”

Ann is niet vies van protesteren
Ann is niet vies van protesterenInstagram

“Het is heel moeilijk voor deze groepen om een plek te bemachtigen in ons politieke systeem. Het kost namelijk veel geld om een campagne te voeren in de Verenigde Staten. Een campagneleider, medewerkers, advertenties, het kost allemaal geld en heel veel tijd. Als je fulltime moet werken om rond te komen en niemand hebt om je financieel te steunen, lukt het je niet. Tenzij je geld aanneemt van één van de partijen of een bedrijf, maar dan moet je je ook schikken naar hun standpunten. Op die manier blijft het politieke systeem precies zoals het is.”

“Als we de grote problemen van onze staat willen oplossen, moeten we juist luisteren naar groepen die meestal niet worden gehoord, zoals de zwarte bevolking. Zo pleit ik voor een hervorming van het gevangeniswezen en minder politiegeweld. Vooral in de grote steden in onze staat, zoals Chicago, zijn dit hele grote problemen.”

Hoe is het je gelukt om hier te komen?

“Ik heb zelf mijn fondsen geworden om niet afhankelijk van te zijn van andermans standpunten. Ook heb ik veel tijd gestoken in het bestuderen van de thema’s die ik wil aanpakken, zodat ik niet afhankelijk ben van de kennis van anderen als ik daadwerkelijk zou winnen. Ik vind het echt geweldig dat ik het nu echt mag gaan doen! Ik had dit nooit kunnen bereiken zonder de donaties van vrienden, familie en mijn andere donateurs. Alle steun voor mijn campagne komt van mensen die in mij geloofden.”

Ik draaide Beyoncé’s album Lemonade grijs

Anne Stava-Murray

“Maar het was ook zwaar. Het werk gaat continu door en je krijgt er niet voor betaald. Mijn campagneleider belandde een tijdje in het ziekenhuis, en ik ving haar drie kinderen bij mij thuis op. Ook werd ik onverwachts zwanger van mijn derde kind. Op die momenten heb ik me afgevraagd of ik er wel mee door moest gaan. Het lukte me om door te zetten door te denken aan diegenen die mij steunden. Ik keek naar het briefje van Eva op mijn prikbord, ik dacht aan mijn gesprek met Lauren, en draaide ondertussen Beyoncé’s album Lemonade grijs. De krachtige teksten hielpen me realiseren dat de macht om dingen te veranderen bij jezelf ligt. Ik moest door.”

Zou je het andere vrouwen aanraden om ook de politiek in te gaan, nu je weet hoe zwaar de weg erna toe is?

“Ik zou het zeker aanraden én het is inderdaad zwaar. Het is goed om je dat te realiseren als je eraan begint, maar het is het waard. Al is het alleen al vanwege het feit dat je tijdens je campagne al zo veel kunt doen. Met de donaties die ik binnen haalde, betaalde ik het salaris van mijn medewerkers. Mijn campagneleider was voordat ik haar aannam werkloos. Een inkomen veranderde het leven van haar en haar kinderen enorm. En het laatste geld van mijn campagne heb ik gedoneerd aan een parade voor de LHBTQ-gemeenschap in Illinois. Die was er nog niet, en nu kunnen ze er wel één organiseren. Het is hard werken, maar het heeft resultaat. Op deze manier kunnen we de dingen veranderen die er echt toe doen in de samenleving. En dat is waar het om gaat."