Marianne Power op Lowlands 2018
Lizzy van Hees
Lizzy van Hees
Online redacteur

Marianne Power leefde een jaar lang volgens de zin én onzin van zelfhulpboeken

“Ik wilde een kruising tussen Boeddha en Beyoncé worden”, vertelt Marianne Power over haar zoektocht naar een volmaakt leven. Ze besloot haar leven rigoureus om te gooien met behulp van 12 zelfhulpboeken. Redacteur Lizzy voelde Marianne aan de tand over de belangrijkste lessen in geluk.

Marianne Power op Lowlands 2018
Marianne Power op Lowlands 2018Instagram

Ik ben groot fan van zelfhulpboeken en weet nog goed dat ik mijn eerste exemplaar kocht. Ik was een jaar of zestien en met mijn ouders op vakantie in de VS, toen we de grote boekwinkelketen Barnes & Noble bezochten. In die gi-gantische winkel (met een eigen Starbuckscafé) dwaalde ik al snel af naar een typische ‘meisjesafdeling’. Tenminste, dat dacht ik te herkennen omdat alle boeken die er stonden een roze jasje hadden.

Zo ook ‘A Modern Girl’s Guide to Life’ met een knappe geïllustreerde blondine op de cover die een t-shirt draagt met EHBO-kruis met de tekst ‘life guide’. Ik wist het zeker: zij zou al mijn vragen over het leven, de liefde en vriendschap kunnen beantwoorden. Al was ik achteraf gezien waarschijnlijk nog niet helemaal rijp voor de wijze lessen over ‘hoe je de beste dinner party geeft’ of ervoor zorgt dat je ‘een goede indruk maakt op je toekomstige schoonouders’.

Hét pad naar een volmaakt leven

Ondanks het feit dat deze Amerikaanse levensgids meer leek op een verzameling van gedateerde regels over hoe je de ‘perfecte vrouw’ wordt, was het zaadje voor zelfhulpboeken geplant. En de meeste moderne varianten zijn gelukkig niet gebonden aan gender, maar gaan over existentiële vraagstukken zoals persoonlijke ontwikkeling, financieel succes, het vinden van je droombaan én een volmaakt liefdesleven.

Bijna twee jaar geleden kreeg ik een geweldig exemplaar cadeau met de titel: ‘You are a Badass: How to stop doubting your greatness and start leading an awesome life’. Wie kan daar nou nee tegen zeggen?

'Change' (Fotograaf: Ross Findon)
'Change' (Fotograaf: Ross Findon)Unsplash

Na elke regel krijg je meer zelfvertrouwen

Als ik eenmaal zo’n boek in mijn handen heb, dompel ik mezelf volledig onder in de overtuigende boodschap van de auteur en lees ik alleen maar teksten die me het gevoel geven dat er eindelijk een boek ‘speciaal voor mij’ is geschreven. Ik voel mijn zelfvertrouwen met elke regel groeien en ik neem me voor om die hele bom met gloednieuwe energie voor altijd overal mee naartoe te nemen.

Maar dan gaat het licht uit, het boek dicht en na vier luttele minuten in de wondere wereld van Instagram ben ik weer de verdoofde en vooral onzekere versie van mezelf. Shit, toch weer terug naar die grijze-muis-modus.

Kon ik maar wat langer blijven zweven in die wereld waar geluk en succes binnen handbereik lijken. En dat is precies wat Marianne Power ook gedacht moet hebben. Sterker nog: deze Ierse journalist deed iets, waar ik stiekem alleen van kan dromen: één heel jaar lang leven volgens de adviezen van twaalf verschillende zelfhulpboeken. Daarna móet je wel grandioos succesvol zijn op het gebied van geld, liefde én carrière.

In het boek ‘Help me’ beschrijft Power (ja, haar achternaam heeft ze mee) wat ze leerde van die twaalf maanden. Ik belde haar op met de stille hoop iets van haar experiment op te kunnen steken.

Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen

Voor dit ambitieuze project moet je wel héél veel van zelfhulpboeken houden. Hoe is die liefde ontstaan?

“Ik las al jaren zelfhulpboeken, de eerste toen ik 24 jaar was. Ik verslond ze omdat ze me altijd een beter gevoel gaven. Dit soort boeken raakten altijd precies de gevoelige snaar en de onzekerheden die ik niet durfde te bespreken met mijn eigen vrienden.”

“Maar tegelijkertijd waren deze boeken niet meer dan een tijdelijk toevluchtsoord. Ze waren een  soort fantasiewereld waar ik heel even in kon wegdromen. Maar in de realiteit volgde ik eigenlijk nooit de adviezen op. Ik hield geen dagboek bij en plakte ook geen post-its op mijn spiegel met inspirerende teksten, om die vervolgens elke ochtend braaf op te dreunen.”

Screenshot Bridget Jones
Screenshot Bridget JonesMiramax

Dit klinkt bekend. Waarom besloot je dit keer wél alle adviezen op te volgen, en dat maar liefst een heel jaar lang?

“Ik was de dertig gepasseerd, werkte als freelance journalist in Londen en voelde me eigenlijk een beetje verdwaald. Ik was gewoon niet gelukkig. Om me heen ging iedereen samenwonen, kreeg baby’s of kocht een huis. Ondertussen zat ik met torenhoge schulden, keek ik veel te veel slechte televisieprogramma’s en leefde eigenlijk op dezelfde manier als toen ik twintig was.”

“Op een dag werd ik wakker met zo’n vreselijke kater. Je kent het wel, zo’n kater dat je niet weet waar je het moet zoeken en je ondertussen zwelgt in zelfmedelijden. Ik wilde op dat moment met een zelfhulpboek op de bank kruipen en dacht toen bij mezelf: ‘Dit keer ga ik het niet alleen lezen, ik ga het echt doen’. Ik wilde drie grote ‘problemen’ aanpakken: geld, liefde en mijn carrière. Eigenlijk gewoon mijn leven repareren.”

Dat klinkt als een ambitieus plan. Hoe zorgde je ervoor dat je het vol zou houden?

“Ik begon met een blog en dat was meteen de grootste stok achter de deur. Ik wist dat er mensen meekeken en mijn ervaringen volgden. Het helpt als je verantwoording moet afleggen. Maar de blog hielp ook weer op een andere manier, omdat ik veel inspiratie kreeg van alle mensen die mijn verhalen volgden. Met hun reacties inspireerden ze me ook weer om nieuwe dingen te proberen.”

Voor dit project heb je je op twaalf verschillende zelfhulpmethoden gestort. De meesten in de vorm van boeken maar ook een bezoekje aan de wereldberoemde coach Tony Robbins kwam voorbij. Welke methoden maakten de meeste indruk?

“Eén van de mooiste boeken vond ik ‘The power of now’ van Eckhart Tolle. Dit boek gaat over de kritische stem die we in ons hoofd horen, je weet wel de denkbeeldige criticus op je schouder die je vertelt dat alles wat je doet eigenlijk ruk is. Wat blijkt? Deze stem is doodnormaal en we hebben hem allemaal. Hij zit gewoon in ons brein geprogrammeerd.”

Ik wilde drie grote ‘problemen’ aanpakken

Marianne Power

“Als je weer eens wordt overvallen door negatieve gedachten, dan kun je jezelf volgens Tolle het beste de vraag stellen: ‘Heb ik op dit moment een probleem? Is er precies op dít moment iets wat tegenzit?’. En in 99 procent van de gevallen is er niets aan de hand.”

Aha. Dus als ik het goed begrijp gaat die stem in ons hoofd vaak over iets van vroeger. Of over potentiële beren op de weg in de toekomst?

“Ja, precies. En op dat zeldzame moment dat er wel echt iets vervelends gebeurt, dan verrassen we onszelf vaak met hoe goed we daar eigenlijk mee om kunnen gaan. De angst is enger dan de realiteit. Ik ben ervan overtuigd dat we alleen geluk kunnen vinden door onszelf te dwingen om ‘in het moment te zijn’. Dan merk je vanzelf: het leven is zo slecht nog niet. Kijk maar eens uit het raam, dikke kans dat de zon schijnt.”

Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen

Zijn er nog andere lessen die je zijn bijgebleven?

“Zeker! Mijn andere favoriet is ‘Daring greatly’ van Brené Brown. Eigenlijk staat haar boodschap haaks op het woord ‘zelfhulp’. Burn-outs en stress zijn grote problemen in onze maatschappij en volgens Brown hebben we die vooral te danken aan het feit dat we niet goed luisteren naar onze gevoelens. We durven ons niet kwetsbaar op te stellen. Zelfhulpboeken geven het idee dat je zelf voor de volle 100 procent verantwoordelijk bent voor je leven en je geluk. Daardoor krijg je als mens al snel het gevoel dat je je sterk en zelfverzekerd voor moet doen, om te laten zien dat je alles onder controle hebt.”

“Maar die grote verantwoordelijkheid kan niemand in z’n eentje dragen. De beste momenten in ons leven zijn de momenten waarop we samen met iemand anders huilen, lachen, of boos zijn. De momenten waarop je je masker afzet en wél durft toe te geven dat je onzeker bent over je toekomst.”

Dus zelfhulpboeken zijn toch niet de sleutel tot geluk? Was dat besef een teleurstelling?

“Haha, ja en nee. Van tevoren hoopte ik natuurlijk dat ik door dit project een soort perfecte kruising tussen Boeddha en Beyoncé zou worden. Dat is misschien niet gelukt. Maar aan de andere kant heb ik wel een geweldig jaar gehad. Ik heb stand-up comedy gedaan, ik ben uit een vliegtuig gesprongen en ik heb geposeerd als naaktmodel. Als ik er op die manier naar kijk, heb ik meer bereikt dan ik ooit had durven dromen.”

In 99 procent van de gevallen is er niets aan de hand

Marianne Power

“Maar aan de andere kant was dit jaar ook heel confronterend. Hoe meer ik mijn best deed om ‘perfect’ te zijn of te worden, hoe meer ik me bewust werd van mijn tekortkomingen. Ik dacht van te voren dat mijn leven pas perfect zou zijn als ik áltijd productief zou zijn, maar tegelijkertijd ook áltijd ontspannen. Achteraf bleek dat ik de lat veel te hoog legde voor mezelf. Perfectie bestaat helemaal niet.”

Als je het zo zegt, dan klinkt het weer als een schot voor open doel. En toch lijkt het soms nodig om het op papier te zien staan. Zal het ooit tot ons doordringen?

“Ik hoop het, want toen ik eindelijk accepteerde dat mijn leven nooit perfect zou zijn, werd het leven meteen zoveel makkelijker. Dankzij dit project besef ik eindelijk dat ik niet kapot ben, ik ben gewoon een mens.”

Je hebt de social media cookies niet geaccepteerd.

Om bovenstaande inhoud te bekijken moet je de social media cookies accepteren. Hierdoor kan je social media berichten zien, delen en erop reageren.

Wijzig cookie instellingen

Ik zie steeds meer kwetsbaarheid en empowerment online. Denk je dat coaching of zelfhulp een verrijking zijn voor social media?

“Aan de ene kant ben ik blij om te zien dat het beeld op social media wat gevarieerder wordt. Maar aan de andere kant denk ik dat contact met de mensen om je heen het allerbelangrijkste is. Voor mensen blijft het horen van iemands stem, een arm om je heen of een knuffel uiteindelijk het belangrijkste. En die krijg je niet via Instagram.”

“Mensen hebben altijd behoefte gehad aan begeleiding in het leven. Of dat nou in de vorm van religie, filosofie of boeken is. Maar tegenwoordig zijn we allemaal gewend dat we het in ons eentje moeten doen. We zoeken de begeleiding in boeken, op internet en social media, terwijl het vaak veel makkelijker en betekenisvoller is om met iemand anders te praten over je onzekerheden of moeilijkheden waar je tegenaan loopt. Dikke kans dat die dingen waar jij je alleen in voelt, ook heel herkenbaar zijn voor je omgeving.”

Ik besef eindelijk dat ik niet kapot ben, ik ben gewoon een mens

Marianne Power

“Als je dat eenmaal doorhebt, is het veel makkelijker om te denken: ‘You’re ok’. We zijn allemaal de moeite waard. Maar dat neemt niet weg dat ik mensen wél zou willen aanmoedigen om te blijven groeien. Alleen dan niet met perfectie als doel.”

Na mijn gesprek met Marianne Power besef ik me dat ook ik nooit een kruising tussen Boeddha en Beyoncé zal worden. En hoewel ik dat best jammer vind, ben ik ook blij. Zeker omdat die ‘Negative Nancy’ die op mijn schouder zit ook maar een fabeltje is.

Alle ervaringen van Marianne Power zijn nog steeds te lezen in haar Help Me-blog!

4 december 2018 21:45