Ben jij een laatkomer of moet je juist altijd wachten?
Foto van Eva Jinek

Komt die ene vriend weer te laat? Eigenlijk mag je daar blij mee zijn!

Je hebt twee soorten mensen: mensen die standaard te laat komen én de mensen die altijd moeten wachten. Maar voordat we nu massaal gaan zeiken op de laatkomers, denk hier eens over na: al die extra wachttijd is misschien wel errug lekker.

Ben jij een laatkomer of moet je juist altijd wachten?
Ben jij een laatkomer of moet je juist altijd wachten?Unsplash

Je kent het wel: je staat op de stoep voor een kroeg te wachten rond een uur of zeven. Na drie minuten hoor je een pling* in je zak en als je op je telefoon kijkt zie je dat degene met wie je had afgesproken heeft geappt: “Ik ben te laat. Zie je over tien minuten.” Nou ken je deze persoon al wat langer dan vandaag, dus de eerste gedachte die in je opkomt is: “Dit meen je niet, dat zal nog zeker twintig minuten duren!” Langzaam begint je bloed te borrelen. Nu moet je twintig minuten uit je neus gaan zitten eten. Je kan jezelf er nog net toe zetten om op geheel passief agressieve wijze een berichtje terug te sturen: “Is ok. Ik ben er al. Zie je wel verschijnen.”

En dan kan het wachten beginnen. Dat je je in eerste instantie boos en geïrriteerd voelt, is best begrijpelijk. Je krijgt toch het gevoel dat iemand totaal geen rekening houdt met jouw kostbare tijd. Maar volgens journalist Kristin Iversen heb je er méér aan als je al deze frustratie zo snel mogelijk overboord gooit. Die extra tijd is namelijk hartstikke waardevol.

Hoe stipter, hoe beter

Vanaf kinds af aan leren we dat we ons altijd aan de planning moeten houden en dat te laat komen echt not done is. Als je vroeger vaak te laat kwam op school kon je absoluut rekenen op straf en moest je in je kostbare vrije tijd bijvoorbeeld afval prikken, de toiletten schoonmaken of nablijven. Stipt zijn is dus een van de meest basale verantwoordelijkheden die we leren en te laat komen associëren we dan ook met onattente, egoïstische, zelfzuchtige mensen.

Doordat dit er al vanaf jongs af aan al ingeramd wordt, zorgt laat komen op latere leeftijd ook voor veel frustraties. Zélfs als we beseffen dat je op tijd komen niet altijd in de hand hebt. Het leven is nou eenmaal niet te vatten in een schema. Dus als iemand een paar minuten achterloopt op zijn of haar schema is dat echt  geen morele tekortkoming. Sterker nog, misschien is het zelfs wel een geluk bij een ongeluk.

Weet wanneer het kan

Begrijp ons niet verkeerd, we willen de chronische laatkomers zeker niet  aanmoedigen. Te laat komen op een werkafspraak, sollicitatiegesprek of bij een toneelstuk is nog steeds ronduit asociaal. En wees al helemaal voorzichtig met mensen waarvan je weet dat ze niet lekker in hun vel zitten of bijvoorbeeld bij een vriend die je beloofd hebt thuis te brengen na een kort ziekenhuisbezoek. Maar voor alle niet-essentiële gebeurtenissen, zoals een koffiedate met een vriend die je wekelijks ziet of een zomers wandelingetje door het park, is er ruimte voor wat flexibiliteit.

Een sessie zelfreflectie

Denk er maar eens over na: waarom haten we het als mensen te laat zijn? Bijna altijd komt dat omdat we het gevoel krijgen dat we er hinder van ondervinden. Je denkt: “dan had ik zelf ook niet zo hoeven haasten”, of, “dan had ik dat mijn was ook nog op kunnen hangen.” Tijd is simpelweg kostbaar en wanneer iemand te laat is, voelt dat beetje verloren tijd al snel als verspild. Bovendien hebben die frustraties ook te maken met onze eigen onzekerheid. Misschien ga je wel twijfelen of je niet belangrijk genoeg bent voor iemand om op tijd te komen. Of dat je het niet waard bent om voor te haasten. Terwijl het laat komen in de praktijk natuurlijk nooit zo bedoeld wordt.

Een sessie zelfreflectie
Een sessie zelfreflectieJoshua Rawson Harris, Unsplash

En niemand denkt er tijdens het wachten aan hoe waardevol deze extra tijd stiekem is. Eigenlijk krijg je ineens wat extra tijd ‘cadeau’ om om nét dat ene hoofdstuk af te lezen in het boek dat je al dagen meezeult, die broek te bestellen die je al weken op het oog hebt maar waar je al die tijd geen centen voor had óf te reageren op dat appje van je moeder die je al twee dagen liet wachten. (Want ja, jij doet waarschijnlijk exact hetzelfde.)

Gratis momentje me-time

En dan hebben we nog niet eens er aan gedacht dat deze ‘wachttijd’ je een zeldzaam momentje me-time oplevert. Hoe heerlijk is een onverwacht en vooral ongestoord moment waarin je tijd hebt om orde op zaken te stellen in dat overvolle brein en even weg te dromen van alle drukte van de dag? Bedenk maar eens hoe zeldzaam het eigenlijk is, dat je echt tijd over hebt voor jezelf.

Dat is dus exact wat je vriend of vriendin die te laat komt je geeft, meer tijd voor jezelf! Je moet niet wachten maar je mág wachten. En wachten is bijna net zo goed voor je als verveling is, omdat het ons prikkelt om erachter te komen hoe we onze kostbare tijd op deze aardkloot precies willen gebruiken. Als je je dit realiseert, dan voelt die extra tijd ineens als een bevrijding.

Al die extra tijd is eigenlijk gewoon een geschenk van alle laatkomers. En je kan het zelf natuurlijk ook als een kleine vrijbrief zien. Dus, de eerstvolgende keer dat je elke twee minuten op de klok kijkt terwijl je gestresst al je spullen bij elkaar probeert te graaien omdat je eigenlijk al té laat bent, kun je beter meteen een berichtje sturen naar de persoon in kwestie. Want op het moment dat je allebei weet waar je aan toe bent, hoef jij niet gestresst en oververhit aan te komen én kan je afspraak genieten van een paar minuten extra me-time.  

Blijf natuurlijk wel een beetje voorzichtig met andermans tijd omspringen! Kan je het echt maken om te laat te komen? En als je wel op tijd bent en dan even moet wachten: adem in, adem uit, en geniet!

Bron: 
NYLON