Je kan beter investeren in een groepje van vijf goede vrienden van wie je echt gelukkig wordt.
Foto van Eva Jinek

Gezond oud worden? Daar mag je je beste vrienden voor bedanken!

Fanatiek lesjes aan het volgen in de sportschool of slik je je suf aan de anti-aging supplementen? Gooi de handdoek maar in de ring, want de Japanners hebben dé remedie voor gelukkig oud worden: goede vriendschap!

Je kan beter investeren in een groepje van vijf goede vrienden van wie je echt gelukkig wordt.
Je kan beter investeren in een groepje van vijf goede vrienden van wie je echt gelukkig wordt. Gettyimages

In het ene land worden mensen ouder dan in andere landen. We hebben zelfs een naam voor plekken waar mensen opvallend oud worden: zogenaamde ‘blauwe zones’. Journalist Dan Buettner van National Geographic vroeg zich af waarom deze mensen nou zo oud worden. Daarom besloot hij  deze blauwe zones eens grondig onder de loep te nemen. Opvallend genoeg ontdekte hij dat er een ding was wat in alle blauwe zones veel voorkomt: positieve vriendschappen.

"Vrienden kunnen een meetbare en voortdurende invloed uitoefenen op je gezondheidsgedrag op een niveau dat een dieet nooit zou bereiken," concludeert Buettner.

De Japanse moai

In Okinawa, een eiland van Japan, ligt de levensverwachting van vrouwen gemiddeld rond de 90 jaar. Daarmee hebben ze de hoogste levensverwachting ter wereld. En dat is geen toeval. Ze hebben daar namelijk een hele bijzondere traditie die wel eens de verklaring kan zijn voor hun talent om zou oud te worden: de moai. Dit is een sociaal netwerk van vijf vrienden die je al bij je geboorte door je ouders krijgt toegewezen. Vanaf het moment dat de moai gevormd is, is het de bedoeling dat je elkaar voor de rest van de rest van je leven zal steunen.Sociaal, logistiek, emotioneel en zelfs financieel.

"Het is een zeer krachtig idee," aldus Buettner. "Het is traditie dat ouders hun kinderen na geboorte in een moai plaatsen, waarmee ze vervolgens een levenslange reis samen maken."

Misschien gek om te bedenken dat je deze vrienden niet zelf voor het uitkiezen hebt, maar blijkbaar neemt het heel veel zorgen en onzekerheden weg. Binnen de moai werkt het bijvoorbeeld zo dat het overschot van de oogst wordt gedeeld. Ook ondersteunen de families van de groep elkaar als bijvoorbeeld iemands kind ziek wordt of iemand overlijdt. Het gevolg? Een levenslange invloed op de gezondheid van de anderen én een verdomd hechte vriendschap.

De moai in een Amerikaans jasje

Toen Buettner erachter kwam dat de moai het geheim was achter het gelukkig oud worden van de Japanners, was hij benieuwd of dit ook zou werken in Amerikaanse steden. En dus waagde hij zich aan een experiment in samenwerking met de lokale overheid.

Nu zou het experiment wel heel erg lang duren, als hij moais zou vormen bij de geboorte om te kijken wat het langetermijneffect zou zijn. Daarom goot hij het principe in een ander jasje en richtte hij zogenaamde ‘wandel moais’ op. Het idee is simpel: in steden zoals bijvoorbeeld Fort Worth, Texas, kwamen verschillende bewoners regelmatig samen om te wandelen en een praatje te maken.

"We zetten hen aan om tien weken intensiever samen door te brengen. De moais die we hebben samengesteld, zijn nu enkele jaren oud en hebben nog steeds een gezonde invloed op het leven van de leden. "

De sleutel tot het succes

Oorspronkelijk worden moais dus gevormd vanaf de geboorte. Maar omdat dit in Amerika helemaal geen traditie is, hebben wetenschappers uitgezocht of deze vriendschapsgroepjes ook werken als ze op latere leeftijd worden opgericht. Ja, was het antwoord. Zolang je maar mensen samenbrengt die dezelfde interesses, passies en waarden hebben.

Welke les kan jij hier nou uit trekken? Simpel, je bekommeren om je gehele Facebook-vriendenlijst heeft dus helemaal geen nut. Je kan beter investeren in een groepje van vijf goede vrienden, van wie je echt gelukkig wordt en waar je energie van krijgt. "Over het algemeen wil je vrienden met wie je een zinvol gesprek kunt voeren en die je kan bellen op een slechte dag," legt Buettner uit.  

Wijzen woorden, lijkt ons!

Bron: 
The New York Times