Als het over abortus gaat, moeten we onze woordkeuze zorgvuldig afwegen
Foto van Eva Jinek

Als het over abortus gaat, moeten we onze woordkeuze zorgvuldig afwegen

Nu abortuswetgevingen weer volop in het nieuws zijn, is het des te belangrijker dat ons woordkeuze niet misleidend is. The Guardian legt uit waarom ze niet langer de term ‘heartbeat bill’ zullen gebruiken.

Als het over abortus gaat, moeten we onze woordkeuze zorgvuldig afwegen
Als het over abortus gaat, moeten we onze woordkeuze zorgvuldig afwegenGetty

Sinds een aantal weken gaat het in het internationale nieuws regelmatig  over abortus. Dat komt grotendeels doordat er in de Verenigde Staten een aantal wetten zijn ingevoerd die het recht op abortus proberen in te perken. Zo zijn er volgens The Guardian in de periode tussen 1 januari en 20 mei van dit jaar maar liefst 378 restricties geïntroduceerd in het land. Dat gebeurt op verschillende manieren. Een van de meest besproken voorbeelden is de wetgeving in de staat Alabama. Waar artsen die een abortus uitvoeren strafbaar zijn.

In andere staten, waaronder Georgia en Ohio, zijn recentelijk nieuwe wetten aangenomen die abortus verbiedt vanaf zes weken. Deze wetgeving wordt door veel politici en door media de ‘heartbeat bill’ genoemd. Maar volgens veel artsen is deze naam misleidend.

Eén van de protesten n.a.v. de nieuwe restricties in de VS
Eén van de protesten n.a.v. de nieuwe restricties in de VSGetty

Wat je hoort, is geen hartslag

De naam suggereert dat de hartslag van de embryo bij zes weken al te horen is. Maar volgens artsen is dat onjuist. Embryo’s van zes weken hebben nog geen hart ontwikkeld. Wat er bij een echo te horen is, is eigenlijk een voorstadium van waar zich uiteindelijk het hart- en vaatstelsel zal ontwikkelen. Het geluid is niet meer dan elektriciteit binnen een klein groepje cellen.

Maar door het over een ‘heartbeat bill’ te hebben, wordt de suggestie gewekt van een vergevorderde zwangerschap. The Guardian moedigt haar redacteuren en verslaggevers daarom aan een andere term te gebruiken, namelijk ‘six-week abortion ban’. Tenzij het om een directe quote gaat.

Misleidend taalgebruik

“We willen medisch onjuist en misleidend taalgebruik vermijden wanneer het over de reproductieve rechten van vrouwen gaat”, vertelt de Amerikaanse hoofdredacteur John Mulholland. “Het gaat om ongefundeerde wetgevingen, die geen correcte weerspiegeling bieden van de ontwikkeling van embryo’s. Het taalgebruik waarmee deze wetten doorgaans worden geïntroduceerd, is meestal niet gebaseerd op wetenschap maar op politieke voorkeur.”

Het is niet de eerste keer dat het dagblad een duidelijk standpunt inneemt wanneer het over het recht op abortus gaat. The Guardian moedigt haar redacteuren al langer aan om de terminologie ‘anti-abortion’ te gebruiken in plaats van ‘pro-life’. Ook wordt er doorgaans gekozen voor ‘pro-choice’ en niet voor ‘pro-abortion’. Deze keuzes worden gemaakt omdat er volgens de krant een duidelijk nuance verschil bestaat tussen de diverse termen. Iemand die ‘pro-choice’ is kan namelijk vóór het recht zijn om te kiezen voor een abortus, zonder zich persoonlijk te willen definiëren als voorstander van abortus.

Politieke tactiek

Deze richtlijnen komen overeen met die van de American College of Obstetricians and Gynecologists, een organisatie die circa 58.000 artsen vertegenwoordigd. Waaronder een aantal artsen die denken dat deze terminologie bedacht is als onderdeel van een politieke tactiek om de wetgeving er doorheen te krijgen. “Deze wetten geven je het idee dat wat een embryo van zes weken al een volgroeide baby is die bijna kan lopen”, aldus gynaecoloog Jen Gunter. “Maar in de realiteit gaat het over iets dat een paar millimeter groot is en nog helemaal niets weg heeft van wat wij uiteindelijk een baby noemen.”

Een leerzaam artikel van The Guardian wat ons betreft. Je kunt het lezen via de link hieronder.

Bron: 
The Guardian